Waarom ik 40 dagen niks meer mag kopen

Gek hoe je voor de rest in balans kunt zijn en dit niet onder controle weet te krijgen

Wanneer de postbode je begroet alsof je een goede vriend bent; je wekelijks van Bol.com mails ontvangt die trots aankondigen dat je tot hun beste klanten behoort; je leugentjes verzint dat je iets hebt gekregen in plaats van gekocht én je pakketjes zo snel mogelijk uitpakt zodat je geen verantwoording hoeft af te leggen aan je man. Dan weet je dat er ergens iets mis gaat.

Komende maand gaan we als Bedrock-redactie allemaal een persoonlijke challenge aan die bijdraagt aan een bewuster leven. Voor mij betekent dat: niets meer kopen.

I have too much sh*t

Een snelle blik in mijn mapje ‘bestellingen’ in Gmail bevestigt mijn vermoeden: ik heb een koopverslaving. De afgelopen zes weken heb ik maar liefst 30 bestellingen geplaatst (oeps!). Een bestelling bij Net-a-Porter en drie keer bij de H&M. Vijf keer een bestelling bij bol.com, een jurk van Reformation, een trui van KowTow, een poef, twee wandlampjes voor de logeerkamer, een kussenset voor Ella’s Trip Trap stoel, nagellak, 2 birth posters (één voor een vriendin en één voor mij), baby art cards voor Ella om mee te spelen en een reisbuggy voor onze vakantie om maar een aantal dingen te noemen.

Geld besparen

Gek eigenlijk, hoe je op elk vlak van je leven bewust kunt zijn: ik eet gezond, heb meerdere yogaretraites gedaan en mediteer vaak. En dan tóch ben ik zo afhankelijk van spullen. En I have too much sh*t. Ons huis puilt uit en ik geef de schuld aan te weinig kastruimte. Wat ik echt niet meer wil geef ik weg om zo weer ruimte te maken voor nieuwe aankopen. Sinds ik een paar jaar geleden het online winkelen ontdekte is de drempel verlaagd en is het hek van de dam.

Daarom is het de hoogste tijd voor deze challenge.

De koopverslaving doorgelicht

Het is ook niet zo verwonderlijk met zoveel verleiding op de loer. De persberichten en nieuwsbrieven van merken vliegen me om de oren. De inspiratie op Instagram komt elke dag voorbij en dan ben ik nog niet eens begonnen over de modetijdschriften die ik te vaak lees en het H&M magazine dat een paar keer per maand op de deurmat valt (die ik vaak al niet eens open om mezelf te beschermen).

Waar anderen naar eten, een fles wijn of pakje sigaretten grijpen, grijp ik naar m’n creditcard

Boermans en Egger schrijven in het tijdschrift voor psychiatrie dat dwangmatige kopers, oftewel koopverslaafden, een permanente drang ervaren om te kopen, ongeacht de financiële middelen. Men spreekt van een koopverslaving, ook wel oniomanie genoemd, wanneer er sprake is van repetitief, problematisch kopen, instructieve gedachten met betrekking tot het kopen, vervolgens een weerstand tegen deze gedachten, en tot slot een excessief uitgavenpatroon.

Check, check, check! Alle onderzoeken die ik tegenkom over dit onderwerp zijn het over één ding eens en dat is dat het gaat om een verlies van controle over het eigen koopgedrag. Best merkwaardig voor een control freak als ik. Waar anderen naar eten, een fles wijn of pakje sigaretten grijpen, grijp ik naar m’n creditcard. Misschien schuilt daar ook wel de paradox; wanneer ik voel dat ik de zaken niet helemaal onder controle heb ga ik juist kopen. Omdat het vinden van iets dat je wilt kopen, het kopen zelf en het vervolgens op de deurmat krijgen lekker overzichtelijk is. Daar heb ik dan wel de controle over. Laat staan het gevoel dat iets nieuws hebben je geeft.

Op de hoogte blijven van Bedrock-nieuws? Schrijf je in voor onze Bedrock-sparks!

The Phoney Club

Onzeker, sociaal angstig en opvulling voor innerlijke leegte

Gelukkig sta ik er niet alleen voor en word ik in mijn challenge bijgestaan door psycholoog Manon Sikkel. Het is best confronterend als je hoort dat mensen die vaak last hebben van een koopverslaving vaak onzeker en sociaal angstig zijn, op zoek naar iets om hun innerlijke leegte mee te vullen. “In jouw geval lijkt me dat niet van toepassing,” aldus Manon. Maar als ik heel eerlijk ben kan het wel op mij slaan. Hoewel iedereen het tegenovergestelde van me denkt, ben ik best wel onzeker, was ik vroeger iemand die tot de categorie pleaser hoorde, dachten ze toen ik 4 was dat ik autistisch was omdat ik te verlegen was om te praten, en bestaat mijn innerlijke leegte uit het gemis van mijn vader die 9 jaar geleden is overleden.

De positieve verklaring, aldus Manon, is dat ik de laatste der Mohikanen van de consumptiemaatschappij ben en zo gewend ben om te kopen én ook de mogelijkheden heb om dat te doen. Daarnaast zijn jonge moeders een extreem kwetsbare groep die vaak ten prooi vallen aan een koopverslaving.

Een ode aan onthulling en onthechting

Hoe het ook zij; ik wil er graag vanaf. Niet alleen omdat het goed is voor m’n portemonnee, het beter bij mijn levensstijl past en ik het goede voorbeeld wil geven aan Ella, maar ook omdat ik er van overtuigd bent dat spullen niet gelukkig maken en de identificatie ermee en afhankelijk ervan al helemaal niet.

Vergeet niet Bedrock’s Facebook-pagina te liken, zodat je nooit meer iets mist.

Of zoals de Dalai Lama het mooi verwoordt in onderstaande video: we zijn continu op zoek naar geluk in externe factoren zoals in een huis, een auto of geld. Maar uiteindelijk zit de ware bron van geluk in onszelf. Wanneer ik misschien die externe factoren van nieuwe spullen voor 40 dagen elimineer kom ik sneller tot de ontdekking dat ik dat helemaal niet nodig heb voor een gelukkig en bezield leven. Dat de chaos in m’n hoofd en het controleverlies op andere vlakken in m’n leven zich ook zonder een aankoop kunnen oplossen.

Aan de slag

Met Manon stel ik een ‘absoluut noodzakelijk’ lijstje op met spullen die ik bij hoge uitzondering wel mag aanschaffen (levensmiddelen en grotere kleding voor Ella) en spreek ik een aantal handige methodes af die ik de komende 40 dagen kan toepassen. Zo moet ik elke keer heel secuur bijhouden wat ik had willen kopen, maar dan toch niet doe. Dan kan ik aan het einde van de rit zien wat ik heb gespaard (en nee ik mag daar dan ook niks van kopen). Ook moet ik een paar keer winkels binnenlopen en dan alles pakken wat ik zou willen kopen, me ervan bewust worden hoeveel dat had gekost en het weer terugleggen.

Toen ik begon aan dit artikel was mijn challenge nog niet gestart en heb ik een drinkbeker bij bol.com gekocht, 2 jasjes, 5 paar sokken, een muts en wandjes en 3 vestjes bij de H&M Conscious voor Ella. Sunwarrier Proteïne poeder en nog wat andere superfoods, een kleed, lamp en bedlinnen voor Ella’s kamer en 4 paar panty’s. Want tja, dit had ik écht allemaal nodig. I rest my case: de #BedrockChallenge is begonnen. And it’s going to be a tough cookie.

Meedoen?

De komende weken gaan we als Bedrock-redactie allemaal een persoonlijke challenge aan die bijdraagt aan een bewuster leven. Benieuwd naar andere #BedrockChallenges? Je leest hier hoe Josephine haar eetpatroon op een gezonde rit probeert te krijgen. En Tanja gaat 40 dagen geen alcohol drinken.

We zijn ook benieuwd naar jullie #BedrockChallenges. Laten we elkaar motiveren en deel jouw challenge met de hashtag #BedrockChallenge. Good luck!

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.