Het taboe op gynaecologische kwaaltjes (en wat vrouwen niet moeten onderschatten)

"Het is van het grootste belang dat we vrouwen meer aandacht gaan geven in het medisch onderzoek."

De Nederlandse vrouw zeurt te weinig. Ha! Voor je begint te gniffelen en dit artikel triomfantelijk doorstuurt naar je vriendje: zo grappig is het niet. Want het betekent ook dat we vaak te lang doorlopen met gynaecologische aandoeningen, zoals menstruatiestoornissen. Dat zegt oud-hoogleraar gynaecologie aan het Amsterdamse VUmc Hans Brölmann.

De Nederlandse vrouw heeft een hoge pijngrens. Met onze niet-lullen-maar-poetsen-mentaliteit denken we al snel: ‘Ach, dat gaat wel weer over’ of ‘Daar zeur je niet over’. Het gevolg? Klachten blijven sluimeren, behandelingen starten te laat (of helemaal niet) en een kleine kwaal kan onnodig veel schade aanrichten of onze kwaliteit van leven aantasten.

Hans Bölmann was 41 jaar gynaecoloog en nam 1 juli afscheid van zijn ambt: “Het is moeilijk om te generaliseren. Maar ik zou zeggen dat je zeker als arts moet beseffen dat het nut kan hebben om goed door te vragen bij vrouwen. Ze kunnen nogal eens geneigd zijn de eigen klachten minder ernstig te maken dan ze zijn. Ze vinden het ongemakkelijk om ze te noemen. ‘Ach, eigenlijk gaat het wel hoor’, wordt er dan gezegd. En dat hoeft dus niet zo te zijn,” vertelde hij aan Trouw.

Hoe dat komt? Wetenschappelijk onderzoek naar (goedaardige) vrouwenziekten loopt achter en gynaecologische problemen worden door vrouwen zélf ook ondergewaardeerd. Op afwijkingen van de baarmoeder bijvoorbeeld of menstruele klachten heerst nog steeds een taboe. Brölmann: “Zoals mensen op feestjes wel praten over een nieuwe knie, zo zou je nooit over iets als een ‘vleesboom’ spreken.” Bovendien weten we er te weinig van. “De vrouwen die wel naar de arts gaan, krijgen vaak een anticonceptiepil mee naar huis. Die vermindert de klachten wel iets, maar neemt ze niet weg,” zei hij tegen AD.

Onderzoek

In het artikel in Trouw noemt Brölmann daarom wat cijfers die er niet om liegen: één op de honderd vrouwen maakt in haar leven een grote operatie tegen buikpijn mee. Vrouwen die last hebben van endometriose (zwervend baarmoederslijm in de buik), zijn vaak minder productief op hun werk, werken op een lager niveau en verdienen minder. Hoeveel vrouwen er precies last van hebben is echter onbekend. Verder: twee op de tien vrouwen van vruchtbare leeftijd hebben last van abnormale bloedingen uit de baarmoeder. En bij menstruerende vrouwen onder de 20 jaar zorgen heftige krampen vaak voor mindere levenskwaliteit en minder ontplooiing.

Menstruatiestoornissen of gynaecologische kwaaltjes kunnen dus leiden tot psychische problemen, werkverzuim en verminderde productiviteit. Maar over de grootte van die problemen is ook heel weinig bekend. Brölmann pleit daarom voor meer onderzoek met zijn nieuwe VUmc Women’s Health Research Fund. “Het is van het grootste belang dat we vrouwen meer aandacht gaan geven in het medisch onderzoek. Veel te lang heeft de man hierin centraal gestaan. We zijn blij met de toezegging van oud-kamervoorzitter Gerdi Verbeet dat zij ambassadeur wil zijn voor ons fonds wat we hiervoor speciaal in het leven hebben geroepen,” schreef hij in een persbericht.

Man vs vrouw

Zeuren of niet; mannen hebben over het algemeen een hogere pijngrens, al wordt daarover nog wel eens een heftige discussie aangegaan door vrouwen die bevallen zijn van een kind. Wie kleinzeriger is? Misschien brengt dit filmpje ‘Childbirth vs Getting Kicked in the Balls‘ gerechtigheid.

Meer lezen?

Nieuw onderzoek laat zien dat we met de juiste verwachtingen zélf ons lichaam kunnen genezen.