Wat ik me besefte de tweede keer dat ik naar een open meditatie ging (en hoe onbewust ik leef)

Als ik de ruimte uitloop voel ik me uitgerust en energiek

Terwijl ik net ophang met een vriendin, m’n oordopjes uit doe, m’n shawl afgooi en m’n handschoenen in m’n tas stop, loop ik het spiritueel centrum binnen. De vriendelijke man houdt de deur voor me open. Hij heeft me al aan horen of voelen komen, wie zal het zeggen. Na een meter binnen te zijn schakel ik de knop om naar de zen-modus. Jeetje, wat was ik weer druk aan het doen en wat is het hier binnen een grote oase van rust.

Ik hang m’n jas op en loop de meditatieruimte in. Tot mijn grote schrik zie ik Powernapje zitten. Ik hoop dat ze nu iets uitgeruster is dan vorige week. Ik zoek een plekje zo ver mogelijk bij haar vandaan. Alvast een stoorzender minder.

Ik kijk om me heen en zie ineens hele andere objecten en kleuren in de ruimte dan de vorige keer. Natuurlijk is alles hetzelfde, maar heb ik de vorige keer gewoon niet opgelet. Alle objecten hebben een koele kleur. De vloer is lichtblauw, even als de stoelen. De muren zijn wit, waar Joost mag weten waarom, grijze kleden voor hangen. Op de grond ligt een grijs, blauw, groen, lila geblokt tapijt met daarop twee stoelen. Op een van de stoelen gaat de in het wit geklede man zitten. Ik heb geen flauw idee of de tweede stoel er de vorige keer ook stond. Boven hem hangt een rood gevlekte afbeelding op glas. De enige warme kleur, het zal vast een reden hebben.

Het thema

We beginnen en de man in het wit legt het thema van de avond uit. Dat het thema avonden zijn heb ik vorige week ook compleet gemist. Weet ik wel zeker dat ik er die avond bij was? Vanavond is het thema ‘present zijn’. Het present zijn als vrede, als kracht, als gegeven. In het nu zijn en van elk moment genieten. Dit schiet totaal in het verkeerde keelgat bij mijn buurvrouw. Oh nee, dit begint op een soort praatgroep te lijken. Het was niet mijn bedoeling hier verhalen uit te wisselen. De vrouw geeft aan regelmatig lichamelijke pijn te hebben, waardoor zij onmogelijk van elk moment kan genieten. Dit is best awkward. Hoe gaat hij zich hieruit redden, vraag ik me af. Het lukt hem aardig door aan te geven dat je niet je lichaam bent en met de wetenschap hiervan, je de pijn zou kunnen overstijgen door mentaal in vrede te zijn. Ik vind het nogal gewaagd, al geloof ik best dat hij gelijk kan hebben. De vrouw is het er absoluut niet mee eens. De man besluit er niet verder op in te gaan, maar wel de meditatie van vanavond erop aan te passen; als je je lichaam niet bent, wat ben je dan wel?

"Heel even ontdek ik een moment waarop ik aan niks denk. Bij deze constatering is dat abrupt afgelopen."

De meditatie gaat de eerste 20 minuten goed. Powernapje heeft plaatsgemaakt voor verkouden Snuifje, maar dit stoort me eigenlijk niet. Heel even ontdek ik een moment waarop ik aan niks denk. Bij deze constatering is dat abrupt afgelopen. Ik schrik als m’n hoofd ineens een stukje omhoog vliegt. Ja, ik ben voor 1 seconde in slaap gevallen. Kan gebeuren. Het halve uur ging sneller voorbij dan de vorige keer. De muziek is afgelopen en na 5 minuten zegt de man plotseling ‘bedankt’. Nu was ik degene die wakker leek te schrikken uit een 12 uur durende slaap. Als ik de ruimte uitloop voel ik me uitgerust en energiek. Ik trek m’n jas aan, zeg de vriendelijke man gedag en loop naar buiten. Ik bedenk me later pas dat we het niet meer gehad hebben over wat we zijn als we ons lichaam niet zijn.
In een van de vele boeken die ik de afgelopen maanden heb gelezen stond iets waar ik me best in kan vinden. Je ‘ik’ bestaat uit je ziel, verstand en lichaam. Je ziel geeft aan wat zijn voorkeur is, je verstand maakt een keuze uit de voorkeur of andere opties en je lichaam voert deze keuze uit. Klinkt heel aannemelijk.

Naast m’n fiets staat een zwerver te dansen met een raketje in z’n hand. Back to reality. Ik vraag me af of de zwerver ook leeft vanuit zijn ziel. Heeft de ziel van de zwerver dan aangegeven dat zijn voorkeuren uitgaan naar drank, dakloos zijn, ijs en dansen. Of is het toch zijn verstand, lichaam of iets anders?