De jonge operasopraan Davone Tines vertelt waarom er mindfulness schuilt in opera

"Ik leerde angst te boven komen door deze recht in de ogen te kijken"

De 29-jarige operaster Davone Tines’ imposante stemgeluid bracht hem (letterlijk) tot grote hoogtes. Hij werd in The New York Times al geroemd om zijn ‘charismatische, full-voiced bass-bariton-stem’. Nu vertolkt Davone vanaf vandaag een glansrol in Only the Sound Remains van de Nationale Opera. Aan BEDROCK vertelt Davone over de religieuze ervaring van zingen, angst de baas worden door jezelf er juist in onder te dompelen en waarom opera in essentie de ziel en het hier en nu representeert.

Een geschenk uit de hemel, zou je bijna zeggen. Davone leerde namelijk zingen in de kerk in zijn thuisstaat Virginia, Amerika. Davone: ‘Voor zolang ik mij kan herinneren zong ik, net zoals de rest van mijn familie en vrienden van de familie, in de kerk op zondag. Niet zingen was geen optie en iedereen deed het, dus het was eigenlijk niet eens speciaal. Het kwam als een natuurlijke vorm van expressie en het was ook ter religieuze uiting.’

Familieband

Het was Davone’s opa die voor het eerst op het spoor kwam dat zijn kleinzoon wel een heel uitzonderlijke stem bezat: ‘Hij (Davone’s opa) was een zeer charismatische man die bij het Pentagon werkte en hij zong altijd als hij thuiskwam van werk in een speelse, faux opera-stem: “How aaare youuuu”. Ik speelde mee en antwoordde dan met mijn sterkste stemgeluid “I am fiiiiiiine!” Hij was helemaal verrast en moedigde mij aan om me bij het koor aan te sluiten (Davone zat toen nog op de middelbare school). Ik werd geaccepteerd, deed het goed bij audities en zong solo-rollen gedurende mijn hele schoolperiode. Toen ik steeds vaker werd gevraagd om solo te zingen dacht ik: “Er zal wel iets uniek aan zijn.”’

Buiten je comfortzone

Dat Davone’s gave uniek is, kun je wel stellen. Zo werd hij aangenomen op Juilliard in New York. Zeg maar gerust een van de meest prestigieuze conservatoria ter wereld die in vele films en literatuur wordt aangehaald. Daar leerde Davone veel meer dan alleen muziek maken: ‘Het is alsof je een fles hebt gekregen van de beste champagne: het is rijper en smaakvoller geworden, maar blijft toch fris. Maar je mag het alleen drinken vanuit een vingerhoedje terwijl je jogt op een loopband.’

Opera is een kunstvorm waarin wordt gevat hoe speciaal het is om simpelweg te bestaan

Angst verslaan

Wat hij daar leerde is waar iedereen op een dag tegenaan loopt. Angst te boven komen door deze recht in de ogen te kijken: ‘Bij Juilliard zijn er een aantal geweldige mensen van wie je kunt leren en je wordt blootgesteld aan een extreem hoog niveau van in jouw eigen genre kunst maken, maar het is ook heel streng en er wordt veel tijd gespendeerd aan hoe je de middelen die je gegeven zijn het beste kunt benutten. Het is geweldig, het is ontmoedigend, en de impact ontdek je pas als het echt over is.’ Davone vervolgt: ‘Ik moest angst opgeven, in ieder geval voor een lange tijd achter elkaar. Je moet moedig, als ook niet blind, doen alsof het niet bestaat. Zelfs al is het maar voor een paar uur. Anders is het onmogelijk om een podium op te stappen. Het is prima. Je kunt later naar je angst kijken en jezelf afvragen: “Hoe heb ik het gedaan?”.

Geven en nemen

Vaak moet je wel iets opgeven als je over net zoveel talent als ambitie beschikt. Davone: ‘Ik heb veel belangrijke momenten van vrienden en familie moeten missen. Mijlpalen zoals bruiloften en afstudeerfeestjes. Er is een hele groep kleuters in mijn familie bijgekomen van wie ik het soms wel moeilijk vind dat ik mooie momenten uit hun ontwikkeling moet missen. Zo is een neefje afgelopen week voor het eerst gaan lopen. Je hoopt dan maar dat je toch een goede indruk bij ze kunt achterlaten voor het te laat is. Ik zie het als een toekomstinvestering voor mijn familie. Het is een teder, maar zwaar gewicht om te dragen.’ Hij concludeert: ‘Hierdoor heb ik wel een ijzersterke onafhankelijkheid en een nog diepere waardering voor geliefden opgedaan.’

Stilstaan bij het nu

Dat opera niet alleen voor Davone zelf een ‘wonder’ is, maar juist ook voor de toeschouwer is iets waar hij heilig in gelooft: ‘De grootste misvatting over opera is de misvatting die mensen hebben over hun individuele levens. Men faalt miserabel in het zich realiseren hoe kostbaar elke… afzonderlijke… ademhaling… is; ieder en elk moment dat ze hebben. Opera is een kunstvorm waarin wordt gevat hoe speciaal het is om simpelweg te bestaan.’ Davone vervolgt: ‘Door muziek worden we ons bewust van de tijd. Woorden met muziek maken ons bewust van gedachten. Verhalen verteld met woorden, met muziek, maakt ons bewust van elkaar. Neem daarbij ook het live fysieke aspect en de setting in overweging en je hebt een volledige verbinding met het lichaam en met het brein; dus uiteindelijk de ziel.’

Davone Tines is vanaf 15 maart te zien in Only the Sound Remains als onderdeel van het Opera Forward Festival van De Nationale Opera. Meer informatie vind je via operaforwardfestival.nl.