Wat eet je met een kleine spruit in je buik?

Voor het eerst in 8 jaar tijd kreeg ik ineens een enorme behoefte aan het consumeren van een mals en sappig stukje vlees

Zwanger zijn brengt een hoop nieuwe dingen met zich mee. Afgezien van de hormonen die door m’n lijf gieren, waardoor ik in sommige situaties mezelf niet meer herken, de vijf weken durende onophoudelijke misselijkheid, de aanhoudende pijntjes hier en daar en het bekende waggelende loopje, is daar natuurlijk ook het zwangerschapsdieet. Wat kun, mag en zul je eten met de kleine spruit in je buik?

Ik denk dat elke mama niks liever wil dan het beste voor haar baby. Maar iets willen is soms makkelijker dan iets kunnen. Hoewel ik bij uitstek de persoon ben die met haar goede voornemens van plan was alleen maar super gezond te eten viel dat, zeker in de eerste maanden, vies tegen. Door schade en schande rijk zullen we maar zeggen. Graag deel ik een paar van mijn grootste ontdekkingen en bevindingen met jullie:

Het vleesverlangen

Met mijn inmiddels acht jaar durende vegetarische dieet was het om te beginnen al een stuk makkelijker te weten wat ik wel en niet mocht eten. Vlees at ik sowieso al niet, dus de plakken ossenworst en carpaccio kon ik met gemak laten staan. Tenminste, dat dacht ik. Voor het eerst in 8 jaar tijd kreeg ik ineens een enorme behoefte aan het consumeren van een mals en sappig stukje vlees. Ik wist niet wat me overkwam. De meeste mensen zeiden tegen me dat ik er gewoon aan toe moest geven, maar toch ging me dat net een brug te ver. Healthcoach Vivian Reijs zei dat het kon liggen aan mijn ijzerwaardes en dat ik eens de vloeibare variant van Floradix moest proberen. En dat heeft geholpen. Op een paar guilty pleasure hapjes (schoonmoeder had een biologische rosbief in de pan gebakken en ik heb een hapje van het stuk van m’n schoonzusje genomen) na dan.

Wij Zijn Kees voor SLA

Doe mij graag nog een kopje suiker

Waar ik voorheen rustig durfde te stellen dat ik in de categorie geraffineerde suiker-hater zou vallen ligt ook dat nu wat genuanceerder. Hoogtepunt van mijn suiker avontuur was toen mijn man en ik tijdens een echo bij onze verloskundige Judith konden zien dat onze dochter alsmaar slokjes nam van het vruchtwater. Waarop Judith kon vaststellen dat ik wel iets zoets moest hebben gegeten voordat ik naar de echo kwam. En ja inderdaad: dat handje chocoladepepernoten van een half uur daarvoor was inderdaad de veroorzaker van het heftige vruchtwater drink-gedrag van onze Licious. Dat je voeding zo’n directe weerslag op je baby heeft is toch onvoorstelbaar? Hoewel ik de pepernoten daarna niet altijd heb laten staan (dat ik geniet is toch ook goed voor de baby?) was ik me er wel veel meer van bewust en kon ik daardoor makkelijker voor een gezonde optie kiezen.

Tot slot nog een paar van mijn favoriete zwangerschapsvoedingstips:

  • Drink veel water, je kan daar nooit genoeg van binnenkrijgen.
  • Groen = goud! De gevleugelde uitspraak van food guru Michael Pollan ‘Eat food. Not too much. Mostly plants.’ staat nog net niet op mijn arm getatoeëerd, echter als mede-eigenaar van de biologische saladebar SLA kreeg zelfs ik geen hap groen door m’n keel in de eerste weken. Daarom was het kruiden- en probiotica preparaat Greens: The Original de perfecte tijdelijke oplossing om wel genoeg vitamines en mineralen binnen te krijgen!
  • Hoewel koffie officieel een no-go is vind ik mijn dagelijkse koffiemomentje veel te dierbaar om helemaal te schrappen. Daarom drink ik één keer per dag een latte decafé met geitenmelk.
  • Normaal gesproken eet ik als vegetariër geen vis maar dat probeer ik nu wel af en toe te doen. Waar ik de haring met zuur en ui dagelijks consumeerde tijdens mijn misselijkheidsperiode (ja echt!) eet ik zo nu en dan nog zalm (niet voorverpakt) en makreel. In mijn dagelijkse Prena Fem van Orthica zit ook DHA uit visolie. Better safe than sorry!
  • Laat die pesticiden zoveel mogelijk buiten de deur en ga, waar mogelijk, altijd voor biologisch.