Als de dood nadert: een serie die je aangrijpt

Wat kunnen wij leren van mensen die zomaar ineens de horizon aan kunnen raken.

We weten allemaal dat we op een dag dood zullen gaan, al blijft dat een abstracte gedachte. Het houdt velen bezig. De meesten zijn er bang voor, sommigen helemaal niet. We weten niet of het helemaal stopt na de dood of dat de dood pas het begin is. Daar zijn de meningen over verdeeld.

Talloze wetenschappers hebben zich over het onderwerp gebogen en honderden boeken zijn erover geschreven. Kunnen we er meer over te weten komen door de verhalen te horen van mensen die de dood in de ogen kijken?

De televisieserie van Coen Verbraak geeft een ontroerende kijk in de ziel van mensen die terminaal ziek zijn, of zoals hij het mooi verwoordt: mensen die zomaar ineens de horizon aan kunnen raken. Studente Laura Maaskant (1994) kreeg kanker in 2009 en daarna opnieuw in 2013. Zij vertelt Verbraak dat ze sinds haar ziekte veel meer bezig is met de vergankelijkheid van het leven en dat het een bepaalde schoonheid toevoegt aan haar dagen: “misschien dat de wereld niet perse mooier is, maar je bent je er meer van bewust”. Het idee dat het leven over is heeft glans toegevoegd aan haar dagen.

De geïnterviewden bezitten stuk voor stuk een wijsheid waar wij allemaal wat van kunnen leren. Een aanrader daarom, omdat het je op een bepaalde manier inzicht biedt in de dood en je daardoor het leven nog meer kunt waarderen. Hoe dankbaar je kunt zijn voor het leven dat je nu hebt en dat je niet mag vergeten van de kleine dingen te genieten. Bij een naderende dood lijken deze gevoelens, naast verdriet en soms ook woede, uiteindelijk aan de oppervlakte te komen. Hoe mooi is het dat deze mensen je daar nu al over na kunnen laten denken.

De afleveringen van Kijken in de ziel: Op de drempel kun je bekijken op de website van de NPO.