Hoe te verbroederen (aan de hand van een anekdote over aliens...) - Bedrock
#psychology - Tom Hofland

Hoe te verbroederen (aan de hand van een anekdote over aliens…)

Gemeenschappelijke doelen maken van vijanden vrienden

verbroedering

Een paar jaar geleden liep ik ’s avonds met een vriend, P, door het bos. Het was zomer en lang licht, maar we waren in een avontuurlijke bui en we besloten een andere route te lopen dan gebruikelijk. Lang verhaal kort: ver na middennacht struinden we nog altijd door het bos op zoek naar een herkenningspunt.

Uiteindelijk vonden we de weg terug, maar toen mijn kameraad het hek van het bos openhield om mij er door te laten viel zijn mond open van verbazing. Zijn blik was gericht op de donkere hemel. Daar, boven de bosrand, zagen we tientallen oranje bollen vliegen. Langzaam trokken ze over het bos en stegen omhoog tot ze in de wolken terecht kwamen, die oranje oplichtte, waarna ze verdwenen. Mijn hart ging sneller kloppen. ‘Eindelijk,’ dacht ik. ‘Aliens.’

Vriend P ramde mijn droombeeld zonder pardon de grond in. ‘Thaise lampionnen’ mompelde hij nuchter en liep de straat in.

Ik was, zoals je misschien begrijpt, nogal teleurgesteld. Los van het feit dat het me persoonlijk te gek lijkt om in mijn leven nog aliens te ontmoetten, denk ik dat het de mensheid ontzettend veel goed zou kunnen doen. Zodra de aliens landen kunnen er grofweg twee dingen gebeuren: of ze zijn vriendelijk, of ze vallen ons aan. In het laatste geval lijkt dat misschien een slecht scenario, maar ook dat zal een positieve functie kunnen hebben: de mensheid verenigen. Er is namelijk niets wat zo voor verbroedering zorgt als een gemeenschappelijke vijand en een gemeenschappelijk doel.

Op de hoogte blijven van Bedrock-nieuws? Schrijf je in voor onze Bedrock-sparks!

Deze stelling heeft nogal wat haken en ogen: zo moet je voor die verbroedering wel in oorlog verkeren wat weer leidt tot slachtoffers aan beide kanten. Niet echt gezellig. Toch lijkt mijn ietwat wrede theorie ergens wel hout te snijden, zoals wetenschapper Muzafer Sherif aantoonde met zijn ‘robbers cave’ experiment, halverwege de vorige eeuw.

Tijdens het experiment gingen elf jongens van dezelfde leeftijd met elkaar op kamp in het Robber’s Cave State Park Oklahoma in Amerika. De kinderen hadden geen idee dat ze in de gaten werden gehouden door wetenschappers (vermomd als kampleiding) terwijl ze verschillende team-building activiteiten deden zoals spelletjes spelen, samen hiken, zwemmen enzovoorts. Zoals te verwachten viel werden de jongens na enkele dagen ontzettend close en ze gaven de groep een naam: The Rattlers.

Na deze leuke en heftige bonding bleken de wetenschappers een verrassing voor The Rattlers in petto te hebben: er bleek een andere, even grote groep jongens aan de andere kant van het park te kamperen. Ook zij hadden de hele week dezelfde team-building oefeningen gedaan en zichzelf een naam gegeven: The Eagles.

De groepen kwamen elkaar tegen en The Rattlers vertrouwden The Eagles voor geen cent. Ze waren dom, stonken, waren lelijk en simpelweg idioter dan de jongens van The Rattlers. Natuurlijk hadden The Eagles precies dezelfde ideeën over The Rattlers.

De jongens kwamen zelf op het idee om wedstrijden te organiseren om voor eens en voor altijd uit te maken wie van de twee groepen het beste was. De kampleiders lachten in hun vuistje: dit was precies waar ze op hoopten.

Er werden verschillende wedstrijden georganiseerd tussen de twee groepen en de jongens werden nog closer met hun eigen groep. Tegelijkertijd groeide de irritatie die ze voelden bij de andere groep uit tot regelrechte haat. Er werd gepest, gestolen en zelfs gevochten.

Vergeet niet Bedrock’s Facebook-pagina te liken, zodat je nooit meer iets mist.

Tijd om in te grijpen, dacht de kampleiding

Ze organiseerden activiteiten die de twee groepen alleen succesvol konden afronden wanneer ze als één groep zouden werken. Zo moesten ze tenten opzetten die maar deels compleet waren geleverd, en moesten ze een vrachtwagen uit de modder trekken die voedsel voor beide partijen bij zich had. Al snel veranderde de mentaliteit van de jongens: er ontstonden vriendschappen en van geweld en irritatie was totaal geen sprake meer.

Natuurlijk is het experiment niet perfect: naast de vraag of het ethisch verantwoord is om jongens zo tegen elkaar op te jutten zaten er bijvoorbeeld geen meisjes en oudere mensen in de groepen, waardoor het geen goed beeld van de werkelijkheid schetste.

Toch bewees Sherif voor zichzelf het idee waar hij het experiment mee begon: dat gemeenschappelijke doelen en samenwerking vijanden in vrienden kan veranderen.

Dus als de aliens op een nacht toch in je tuin landen: val ze niet aan, maar vraag liever of ze je helpen de tent op te zetten.

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Meer Bedrock

spiritueel centrum

Waarom Amsterdam in 2025 (weer) het spiritueel centrum van de wereld gaat worden