We gaan graag op reis. Maar naar wat zijn we precies op zoek? – Bedrock
#travel - Rolien Sandelowsky

We gaan graag op reis. Maar naar wat zijn we precies op zoek?

Weg uit de drukte en even helemaal tot rust komen

Michelle van Dijk

Ik vraag me dikwijls af waarom reizen zo bevredigend is. Waarom het zo fijn is om ergens anders te zijn dan daar waar alles is waar je toch dagelijks zo hard aan knutselt om het op te bouwen en vast te houden.

Weggaan en weten dat je terugkomt, geeft je de ruimte om geïnspireerd te worden door andere levensstijlen, normen en waarden, zonder bang te hoeven zijn dat je kwijt raakt wat je opgebouwd hebt. Je komt terug in een leven waarin je alles kent, maar net iets anders naar zult kijken omdat stukjes van je verwerkingsmechanismen zijn verschoven door de ervaringen die je elders hebt opgedaan. Omdat iedereen een andere thuissituatie heeft, met een ander doel op pad gaat en andere reizen uitstippelt vroeg ik me af of we een eenduidige omschrijving kunnen geven van wat het is dat reizen ons geeft.

Verdwalen in een vreemd land #deleven
Verdwalen in een vreemd land #deleven
Verdwalen in een vreemd land #deleven
Verdwalen in een vreemd land #deleven
Verdwalen in een vreemd land #deleven
Verdwalen in een vreemd land #deleven

Voor mij betekent reizen off the radar zijn. En niet letterlijk, want ik iMessage en Instagram er flink op los om het thuisfront ervan op de hoogte te stellen dat ik nog altijd overlevend ben, maar off the radar zijn van een stad waarin de dagelijkse druk haaks staat op hoe ik graag zou leven. In een pompende metropool waarin iedereen rondraast, alles van elkaar ziet en beoordeelt, lijken we soms in alle haast te vergeten wat we zelf willen, wat we zelf belangrijk vinden, waar ons eigen hart van gaat pompen en wat het is dat de pretogen tot spleetjes perst.

Vergeet niet Bedrock’s Facebook-pagina te liken, zodat je nooit meer iets mist.

Tijd is schaars, evenals alleen zijn, maar om erachter te komen hoe je je leven wil inrichten heb je juist die twee ingrediënten nodig. Maar met weinig vrij te besteden tijd, laat staan alleen, proberen we als ware kinderen van de maakbare samenleving, shortcuts naar geluk te vinden. En als het even kan daarbij zo min mogelijk potentiële geluksmakers af te strepen onderweg. Om op safe te spelen zetten we koers richting ambitieuze carrières, verslindende romances, heftige weekenden gevolgd door afbeulende sportparcoursen.

Zo’n 1-2 keer per jaar koersen we richting Schiphol op weg naar onbegonnen gronden, waar we een zorgvuldig samengesteld lijstje to-do’s afwerken en zo ook het vinkje ‘buiten de gebaande paden’ kunnen aantikken. Maar creëren we op deze manier wel echt de ruimte in ons hoofd om even stil te staan en na te denken wat we echt willen? Of blijft de efficiënte tijdsmotor (want als je alles tegelijk wilt doen, om geen kans te hoeven missen, is tijd je schaarste goed) continu draaien, ook als we op vakantie zijn?

Verdwalen in een vreemd land

Twee typen reizigers

In gesprek met de Airbnb-host van een zorgvuldig geÏnstagramde Tasmaanse boomhut ontdekten we dat er twee typen reizigers zijn. Mensen die doelgericht op vakantie gaan en met een lijst van verlangens aankomen; van hotspot naar ‘relaxed dagje strand’ naar toprestaurant naar dat echt héél authentieke barretje hoppen, en afgevinkt en voldaan terugkeren naar de bagageband in Haarlemmermeer.

Het tweede type gaat vooral op reis om weg te zijn van alle verwachtingen en lukraak richting te kunnen kiezen op een kruispunt. Je zou kunnen zeggen dat de eerste reiziger op efficiënte wijze exotische ervaringen verzamelt, en de tweede meer op reis gaat om juist die efficiënte leefstijl te doorbreken en met een bundel a-chronologische ervaringen thuiskomt.

Vlak voor we het thuisland naderen stellen we onszelf gerust dat een leven zonder gejaagdheid, ambitie en concurrentie toch maar saai zou zijn

Het combineren van beide reizigers in een buitenlandse expeditie kan voor de nodige problemen zorgen. De doelgerichte vakantieganger krijgt de zenuwen van de dromende dwaler, bij wie een uitje naar de supermarkt net zoveel indrukken kan achterlaten als het bezoeken van een gerenommeerd national park. De intuïtieve reiziger krijgt het op haar beurt op de heupen van de paradoxale zoektocht naar pittoreske ervaringen via Google Maps/Lonely Planet/Spotted by Locals/reisblog naar keuze. In feite gaat de een op reis om fysiek in een andere omgeving te zijn, en de ander om mentaal te kunnen freewheelen. Al helpt bij dat laatste een andere omgeving maar al te goed, maar dat terzijde.

Beide reizigers zoeken nieuwe ervaringen, inspiratie, andere leef- en denkwijzen, maar denken dit op andere wijze tot zich te krijgen. Beiden zoeken ze naar een vrijheid om -tijdelijk- los te breken uit het dagelijkse bestaan, zich te verwonderen over de wereld en contact te maken met vreemden. In feite komen we op reis terug naar de basale levensbehoeften: het regelen van een dak boven je hoofd, een gevulde maag en sociaal contact. Merken dat je in staat bent om dit in een vreemde omgeving, puur en alleen aangewezen op je eigen skills en ervaring, voor elkaar te krijgen, geeft op een verslavende wijze voldoening. Geeft wellicht wel meer voldoening dan succesvol door de maatschappelijke efficiëntiemotor heen te draaien.

Op de hoogte blijven van Bedrock-nieuws? Schrijf je in voor onze Bedrock-sparks!

Op reis stappen we weg van de razende tornado’s waarbinnen ons dagelijkse leven zich afspeelt, en merken we op hoe gelukkig we zijn als we onze levensbehoeftes op een flink lager pitje laten pruttelen. We genieten van de zon die net iets te fel op je wangen schijnt, een mooi uitzicht tussen de wolken, een lekker bord eten en die extra uren slaap.

Het lijkt veel minder belangrijk te zijn dat je wangen rood verbranden, de berg tussen de mist hangt en je nog drie dagen last hebt van die gekruide lokale specialiteit. We hebben immers tijd en ruimte tot onze beschikking, en big brother’s eyes zijn kilometers bij ons vandaan. Kortom: we genieten, ervaren rust, liefde en ontspanning, zonder iets te moeten – zou dat dan vrijheid zijn?

Vlak voor we het thuisland naderen stellen we onszelf gerust dat een leven zonder gejaagdheid, ambitie en concurrentie toch maar saai zou zijn en we ook wel weer zin hebben in de race. We positioneren ons bij de bagageband precies zo dat als we onze koffer zien, we deze direct van de band kunnen halen en lopen in een rechte lijn door de douane. Opdat we de komende maanden weer lekker kunnen wegdromen bij de gedachten aan niets moeten, en proberen te genieten van de ratrace.

De volgende keer dat je jezelf daarop betrapt, denk dan even terug aan de basisbehoeften. Ben je voorzien van een bed, gevulde kastjes en liefde? Laat de rest van de wereld dan lekker escaleren vandaag. Vrijheid speelt zich af in je eigen hoofd, ook als je in een cubicle op de Zuidas zit.

Meer lezen

Levenslessen die je sneller leert door te reizen.

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Meer Bedrock

Niet zo’n fan van kamperen? Dit is waarom je het vaker zou moeten doen

5 levenslessen die ik leerde van m’n favoriete comedians. Les 1: Spullen zijn maar spullen

Yes, eindelijk is de zomer voorbij (waarom denken we dat eigenlijk nooit?)

Een mooie missie: zo word je het eerlijkste modelabel ter wereld

Levenslessen die je sneller leert door te reizen

Living on the edge: waarom je af en toe gewoon een risico moet nemen

Heb je dat ook? Het onrustige gevoel dat zomer je geeft

Hoe je een socialer mens wordt door een tijdje in het buitenland te wonen