Waarom je appjes met aandacht moet schrijven – Bedrock
@decoinkdesigns
#psychology - Tom Hofland

Waarom je appjes met aandacht moet schrijven

Hoe korter hoe beter was het in het tijdperk van de SMS. Maar moeten we daar in blijven hangen?

Op 3 december 1992 werd het eerste SMSje aller tijden verstuurd. De tekst? ‘Merry Christmas.’ Het berichtje werd gestuurd naar de telefoon van ene Richard. Richard was op dat moment op een feest in Newbury, Engeland dat speciaal was georganiseerd om het eerste SMSje te vieren.

In 2016 zijn tekstberichten ons water en brood. We staan er mee op, zitten er mee op de WC en gaan er mee naar bed. De SMS werd met de komst van diensten als Whatsapp grotendeels vervangen door Instant Messaging services die niet van de telefoonverbinding maar van het internet gebruik maken.

SMS’en werd in eerste instantie toegepast om korte berichten te sturen: ‘Ik ben later.’ ‘We beginnen om 17:00’ en ‘Haal jij bier?’. Veel langer hoefde je bericht niet te zijn. Sterker nog: hoe langer je bericht, hoe meer geld je er voor betaalde. Slecht nieuws voor de jonge romanticus (ik) die begin 2000 op zijn oude Nokia de perfecte liefdesbrief probeerde te schrijven naar dat ene meisje van gym. Om die kosten te drukken werden er al snel afkortingen bedacht om zo min mogelijk tekens te hoeven gebruiken. ‘Even’ werd ‘ff’ en zelfs een toch vrij heilig geachte zin als ‘Ik houd van je’ werd ‘Hvj’.

Op de hoogte blijven van Bedrock-nieuws? Schrijf je in voor onze Bedrock-sparks!

In de tijd waarin je alleen nog SMSjes ontvangt van je opa (en die ene vriend die bewust geen Whatsapp heeft), lijken deze snelle berichtjes niet meer nodig. Er is geen limiet aan de hoeveelheid tekst die we kunnen versturen via Whatsapp, maar toch houden velen van ons het nog altijd zo kort en bondig mogelijk. Het is waar: de een is botter in zijn berichtjes dan de ander. Ik verbaas mij wekelijks om berichtjes van 50 plussers die bikkelhard kunnen zijn:

“Henk is dood.”

Maar niet alleen de wat oudere berichtenschrijvers, ook onze eigen generatie kan er wat van. Kijk voor de grap eens in je eigen gesprekken. Hoe veel oprecht mooie zinnen en écht persoonlijke vragen (die in het tijdperk van brieven schrijven nog belangrijk waren) kom je tegen? Onze correspondentie is vluchtig. We willen snel weten of alles goed is, delen in steekwoorden een anekdote en als we er niet uitkomen sturen we een foto. Als je je bedenkt dat je sommige vrienden of familieleden bijna uitsluitend via dit soort berichten spreekt kun je aannemen dat die relaties niet heel veel dieper of persoonlijker gaan worden. Dat gezegd hebbende: ik denk dat we het er over eens kunnen zijn dat een goed gesprek de intimiteit tussen mensen aanzienlijk bevordert.

Begrijp me niet verkeerd: ik vind instant messaging een zegen voor de mensheid. Zonder deze diensten zouden we sommige mensen waarschijnlijk helemaal niet meer spreken. Maar zou het niet leuk zijn om die banden nog wat te verstevigen?

appjes in dichtvorm sturen

Precies om deze redenen ga ik vanaf heden (ik spuug momenteel door twee vingers) proberen mijn appjes te schrijven zoals ik een brief zou schrijven. Met aandacht voor degene naar wie ik het schrijf. Niet alleen word ik zo wellicht een betere schrijver, maar hoop ik in tekst een intiemere band te kunnen opbouwen met mijn vrienden en familie, ook als ik ze niet spreek.

Een leuk (en een tikkeltje extreem) voorbeeld van iemand die iets soortgelijks probeerde is die van journalist Christina Vanko. In 2014 schreef zij een week lang al haar appjes in kalligrafie. Als ze iemand wilde appen moest ze dus eerst pen en papier vinden, in prachtige sierlijke letters het appje opschrijven, daar een foto van maken en versturen. Dit klinkt als een leuke grap (en vooral ook als veel gedoe) maar Christina ondervond er wel degelijk voordelen aan. Hier een paar hoogtepunten:

  • Mensen die handgeschreven berichten ontvingen voelde zich speciaal.
  • Handgeschreven teksten gaven mensen het gevoel dat ze meer betrokken waren bij het gesprek
  • Ze dacht meer na over grammatica en spelling
  • Haar berichtjes waren bedachtzamer geschreven
  • En misschien wel de belangrijkste van allemaal was haar conclusie: niet elk berichtje heeft een antwoord nodig

Christina verstuurde aanzienlijk minder berichtjes en was daarom veel meer gefocust op haar directe omgeving. En als ze dan daadwerkelijk een berichtje stuurde, was ze er er volledig op geconcentreerd.

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Meer Bedrock

Houd een dagboek bij en merk meteen deze voordelen

Hoe schrijven je een gelukkiger mens kan maken (en hoe je dat dan doet)

Hé, hoor eens (een pleidooi voor echt luisteren)

Een mooie missie: zo word je het eerlijkste modelabel ter wereld

Waarom het een goed idee is om een brief aan je toekomstige zelf te schrijven (en hoe je dat dan doet)

De 5 aandachtsoefeningen van zenmeester Thich Nhat Hanh

Zo doe je dingen niet meer op de automatische piloot (en leef je in het nu)