Terug naar de basis: wat een wilderness trail in Zuid-Afrika met je kan doen – Bedrock
#mind - Joanne Wienen

Terug naar de basis: wat een wilderness trail in Zuid-Afrika met je kan doen

Waken bij een knisperend kampvuurtje nodigt uit tot zelfreflectie

Hani Jajeh

Koken op een zelfgestookt vuurtje, slapen in de buitenlucht tussen de wilde dieren en jezelf wassen in de rivier. Zo is het om back to basics te gaan in de Zuid-Afrikaanse wildernis.

Wandelschoenen, een afritsbroek, een zakmes, Teva’s (!) en katoenen kleding in schutkleuren. Als ik de paklijst voor vertrek naar Zuid-Afrika in mijn mail krijg, schiet ik eerst in de lach en word ik meteen daarna een tikje zenuwachtig. Drie dagen lang zonder telefoon, tent of enige vorm van luxe door de ongerepte Zuid-Afrikaanse natuur trekken, was dat nou wel zo’n goed idee?

Safety first

Gelukkig doe ik de tocht niet alleen. Met een groep van vijf anderen en twee ervaren gidsen ga ik op pad. Al eeuwenlang zoeken mensen de wildernis op om tot bezinning te komen. In een gebied zonder technologie, prikkels en luxe waarin je bent overgeleverd aan de natuur is er immers niet veel anders wat je kunt doen. Het enige wat ik mee mag nemen, zijn de items die op de paklijst staan. Van tevoren lees ik de uitgebreide veiligheidsinstructies die ik per mail heb gekregen. Verlaat nooit in je eentje de groep, laat de gidsen eerst rivieren verkennen voor je ze oversteekt en ‘s nachts zullen alle leden van de groep één voor één wacht moeten houden. We lopen immers dwars door een natuurpark, het leefgebied van wilde dieren als leeuwen, neushoorns en krokodillen.

De indaba is een oud Zulu-gebruik waarbij de mening van alle betrokkenen in een groep wordt gehoord.

Respect voor de natuur

Eenmaal aangekomen in Zuid-Afrika ontmoeten we de (gewapende) gidsen Rodney en Abe. Ze delen gigantische legergroene rugzakken uit. Hierin kunnen we onze eigen weinige spullen kwijt, maar dragen we ook een deel van de spullen ‘voor de groep’ mee. Een pan, grote theepot, een lepel en een bordje. Geen tent, want slapen gebeurt op een flinterdun matje onder de hemel. Na het inpakken, gaan we op weg. Na ongeveer vijf minuten lopen, manen de gidsen ons tot stilstand. We gaan nu de grens over van ‘de maatschappij’ naar ‘de natuur’, vertelt hij. In de Afrikaanse cultuur neemt de natuur een belangrijke plek in. Het is iets waar je respect voor dient te hebben. Vandaar – en wegens de veiligheid en het verjagen van dieren door geluid – dat het wandelen in stilte gebeurt, op een rij met de twee gidsen vooraan en achteraan.

Vergeet niet Bedrock’s Facebook-pagina te liken, zodat je nooit meer iets mist.

Over praatstokken en indaba’s

‘s Avonds komen we aan bij kamp één. Een vlakke rots die hoog boven de rivier uittorent. Het voelt alsof ik in een aflevering van Expeditie Robinson ben gestapt. Terwijl gids Rodney een vuurtje aanmaakt om te koken, rolt de groep alvast hun flinterdunne matje uit. De slaapzakken moeten we nog opgerold laten tot we erin kruipen, omdat slangen of andere beesten er anders in zouden kunnen kruipen. Het is inmiddels zeven uur ‘s avonds en al pikkedonker. Rond het kampvuur eten we een door Rodney gekookte maaltijd (het eten heeft hij gelukkig wel meegenomen uit de bewoonde wereld). Daarna is het tijd voor de ‘Indaba’. De indaba is een oud Zulu-gebruik waarbij de mening van alle betrokkenen in een groep wordt gehoord. De gidsen gebruiken hiervoor een praatstok. Degene die de stok vasthoudt, mag praten. Het voelt een beetje onwennig in het begin, maar al snel komt de groep (en de verhalen) los. De gidsen vertellen over hun cultuur en leven. De andere groepsleden delen hoe ze de eerste paar uren in de wildernis hebben beleefd. Doordat je allemaal in hetzelfde schuitje zit, vertellen mensen al snel open en eerlijk wat ze denken en voelen.

De wacht houden

Terwijl iedereen slaapt, is het de bedoeling dat er één persoon wacht houdt bij het kampvuur. Van tevoren krijgen we uitgebreide instructies. Hoor je iets, schijn dan met de zaklamp. Lichten er ogen op, check dan eerst of ze oranje of blauw oplichten. Bij oranje is het een ongevaarlijk beest, bij blauw is het zaak zo snel mogelijk de gidsen wakker te maken. Needless to say dat ik het nogal spannend vond. Tijdens die eerste wachtshift was ik dan ook vooral druk met het schrikken van elk klein geluidje dat ik hoorde, mijn groepsleden wakker maken omdat ‘ik nu echt iets heel dichtbij hoorde’ en wild met de zaklamp heen en weer zwaaien. Niet geheel onterecht ook, want ik durf te zweren dat ik door mijn lichtseinen een krokodil op afstand heb gehouden.

 

In het diepe springen #deleven
In het diepe springen #deleven
In het diepe springen #deleven
In het diepe springen #deleven
In het diepe springen #deleven
In het diepe springen #deleven

Verdieping bij het kampvuur

In de wildernis komen mensen vaak tot inzichten. De natuur is immers een omgeving waar je alleen maar ‘echt’ kunt zijn. Bovendien ben je nogal vaak aan je eigen gedachten overgeleverd. Tijdens de stille wandeling in de bloedhitte overdag bijvoorbeeld. En tijdens het wacht houden ‘s nachts, één van de meest indrukwekkende ervaringen tijdens de trail.

Het is mogelijk om excursies te doen van drie, vijf of zeven dagen. Overdag wandel je grote stukken en ga je op safari. Met een beetje geluk kun je dan leeuwen, giraffes, olifanten, neushoorns en tal van andere wilde dieren spotten. De gidsen hebben veel ervaring en weten precies waar ze heen moeten en wat wel en niet veilig is. Bovendien hebben ze veel kennis over het gebied en de dieren die er wonen.

Na de eerste nacht voelde ik me al meer op mijn gemak in de natuur. De tweede en derde keer dat ik wacht moest houden, durfde ik al iets meer te ontspannen. Zo ontdekte ik dat die wachttijd ook uitermate geschikt is om je leven te overdenken, zoals me van tevoren was verteld. De donkere natuur, de heldere sterrenhemel, nachtelijke geluiden van dieren, het knisperende vuur en de stilte is een goede stimulans voor zelfreflectie, verdieping en heroriëntatie.

Als een gigantische kudde buffels rustig langs je kamp trekt, voel je je opeens heel klein.

Een aanrader, ook al zal je jezelf regelmatig vervloeken

In slaap vallen terwijl je naast je een bavianenfamilie met elkaar hoort communiceren is een overweldigende ervaring die bijna niet te omschrijven is. Als een gigantische kudde buffels rustig langs je kamp trekt, voel je je opeens heel klein. Ontwaken terwijl niet heel veel verder een neushoorn baddert, zou iedereen eens moeten ervaren. En jezelf wassen in de rivier terwijl iets verderop gids + geweer op krokodillenuitkijk staan, heeft verbazingwekkend genoeg ook wel zo z’n charme.

Drie dagen lang afgesneden zijn van luxe is best zwaar. Mijn lichaam deed pijn na de derde nacht op de harde rotsen. Na de zoveelste wandeling in de verzengende hitte wilde ik het liefst onder een kraan hangen en nooit meer stoppen met drinken (en niet eerst een half uur wachten voordat het chloortablet het rivierwater schoon genoeg had gefilterd). Maar het brengt je ook veel: tijd om met elkaar te praten. Tijd om over dingen na te denken. De wetenschap dat je meer kunt dan je denkt. En dat je je gewoon best wel een badass voelt na drie dagen overleven in het wild (totdat je in de spiegel kijkt dan, dat is even schrikken).

Meer lezen?

Voor op je bucketlist: 7 natuurverschijnselen die zo bijzonder zijn

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Joanne Wienen

Joanne Wienen is freelance redacteur voor BEDROCK, Glamour en andere opdrachtgevers. Ze is regelmatig de dupe van haar eigen extreme grillen, waardoor koffie opeens in de ban moet of ze alleen nog maar tweedehandskleding mag kopen. Doordat ze deze uitdagingen nooit heel lang volhoudt, blijft ze eeuwig op zoek naar het geheim van een gezond en gebalanceerd leven. Houdt niet van koken, wel van kokos.

Meer Bedrock

Niet zo’n fan van kamperen? Dit is waarom je het vaker zou moeten doen

Hoe je uit de drukte ontsnapt als je in een overprikkelende metropool woont (longread)

Verhuis of vlucht je naar het buitenland? Denk goed na voordat je de beslissing neemt

Een mooie missie: zo word je het eerlijkste modelabel ter wereld

De 7 mooiste meren over de hele wereld om bij weg te dromen

De natuur verkleint de kans op een depressie (en slechts 30 minuten per dag is genoeg)

Voor op je bucketlist: 7 natuurverschijnselen die zó bijzonder zijn

Wanneer verhuizen naar het buitenland ook moeilijke momenten met zich meebrengt