De meest bizarre verkiezing in de geschiedenis: Amerikanen moeten kiezen uit de twee minst populaire kandidaten óóit – Bedrock
#psychology - Lizette Pellikaan

De meest bizarre verkiezing in de geschiedenis: Amerikanen moeten kiezen uit de twee minst populaire kandidaten óóit

Ze symboliseren een ontevredenheid in de representatie die politici bieden

Slate

Het kan je met geen mogelijkheid ontgaan zijn. De Amerikanen kiezen morgen een nieuwe president en de campagne die hieraan vooraf ging was er een zoals we die nog nooit eerder zagen.

De schandalen rondom hoofdrolspelers Donald Trump en Hillary Clinton volgden elkaar in rap tempo op én we smulden ervan. Hillary was ziek, zwak en misselijk. Het feit dat ze longontsteking kreeg gaf wel aan dat zij te zwak is om een goede president te kunnen zijn. En vergeet niet haar man, die haar maar niet trouw lijkt te kunnen blijven.

Het waren opvallende voorbeelden van de dubbele maten waarmee we in onze maatschappij soms toch nog wel meten. Want besluit een vrouw in de spotlight te stappen, dan wordt ze niet alleen beoordeeld op haar kledingstijl of nieuwe kapsel, maar moet ze zich ook nog eens dubbel bewijzen als het gaat om daadkracht en doortastendheid.

Vergeet niet Bedrock’s Facebook-pagina te liken, zodat je nooit meer iets mist.

Als Donald een longontsteking had gehad, hadden we dan ook aan zijn geschiktheid voor het presidentschap getwijfeld? Feministe Chimamanda Ngozi Adicie stelde het nog scherper: “Denk eens aan Donald Trump. Denk aan de man die vrouwen lastigvalt, wiens vele bedrijven failliet zijn gegaan, die mensen beledigt, die narcistisch is, die racistisch is en grappen maakt over gehandicapten. Stel je nu eens voor dat Donald Trump een vrouw was. Een vrouw die werd gekozen als de Republikeinse presidentskandidaat. Dat zou nooit gebeuren. Dat zou nooit zijn geaccepteerd.”

Toch ziet het er op dit moment naar uit dat we morgen wakker worden en een van de machtigste posities ter wereld bekleed zal worden door een vrouw. Want ondanks dat dit een historisch moment wordt, zijn er hier in Amerika genoeg mensen, waaronder veel vrouwen, die hier niet om staan te springen. Op de een of andere manier heeft de VS het voor elkaar gekregen z’n burgers een verkiezing voor te schotelen waarin ze kunnen kiezen uit de twee minst populaire kandidaten ooit. En ondanks dat de redenen hiervoor gegrond zijn – grab her in the pussy is niet iets wat je hoopt dat je president over vrouwen roept – baseren we onze conclusie ook bij Trump op zaken en uitspraken die aan de oppervlakte liggen. Terwijl de (on)populariteit van beiden staat voor iets veel groters dan verwijderde e-mails of hele bevolkingsgroepen uitmaken voor misdadigers.

Ontevredenheid

De wrok tegen Clinton en de steun voor Trump komen allebei voort uit een ontevredenheid in de representatie die politici bieden en daarmee het verlies van vertrouwen in het politieke systeem. Aan de linkerflank uitte zich dit in de support van, voor Amerikaanse begrippen, een super socialistische oude man: Bernie Sanders. En die aanhangers bestaan voor een belangrijk deel uit vrouwen en millennials. Dat verklaart ook waarom Hillary de afgelopen dagen ineens in je instafeed opdook in kiekjes met Queen B, Katy Perry en Lena Dunham. De hartjes van deze groep weet ze namelijk niet te winnen. ‘Hil’ is hun ogen de ultieme establishment kandidaat, die puur bezig is met haar eigen belang, en die van andere politici, grote bedrijven en Wall Street. Ergens onderaan haar lijstje bungelen de gewone mensen.

Op de hoogte blijven van Bedrock-nieuws? Schrijf je in voor onze Bedrock-sparks!

Niet verbazingwekkend dus dat de ideeën van Sanders voor het afschaffen van collegegeld (in Amerika is dat bij sommige universiteiten 10x zo hoog als in Nederland), een nog socialer zorgsysteem en eerlijkere verdeling van de belastingen zo aanslaan. Allemaal beleidspunten die Hillary heeft bijgesteld nadat Bernie Sanders uit de race viel, om zijn kiezers aan zich te binden. En dat is alleen maar bewijs voor deze groep dat zij er persoonlijk niets om geeft, maar zo zieltjes probeert te winnen.

Een tegenreactie

En deze afkeer van die betweterige mannetjes in Washington, die daar alleen maar beslissingen maken voor eigen gewin, is wat ook ten grondslag ligt aan de steun voor Donald Trump. Stel je voor, je woont in West-Virginia. Je hebt een eigen boerderij met veel land, een wapen om jezelf te kunnen beschermen, een auto, een leuk gezin, een niet te hoog maar gemiddeld inkomen waarmee je niets tekort komt. Je bent gelukkig en tevreden met je leven.

De problemen waar je tegenaan loopt zijn ontwikkelingen en mensen die deze situatie van je af kunnen nemen. Het verdwijnen van industrieën naar het buitenland, grote handelsverdragen die jouw producten van de markt verdrijven omdat ineens alles goedkoop wordt geïmporteerd en ook al die mensen die veel makkelijker naar jouw land immigreren en voor veel lager loon willen werken. En wat doen ze in Washington? Niets. Ze houden alle wetten tegen omdat ze niet willen dat Obama teveel succes heeft. Niet omdat jij daar echt iets aan hebt. En dan verschijnt er ineens iemand die overal eens heel hard tegen aan wil schoppen, die het anders wil doen en die nooit deel uit heeft gemaakt van dat establishment-clubje, maar een nieuwe frisse blik werpt.

Natuurlijk zijn er Trump-stemmers die echt geloven dat de fabrieken terugkomen uit China en dat er een muur komt op de grens met Mexico, maar de meesten willen alleen een signaal afgeven. Aan deze rechterflank, maar dus ook links. ‘Hé, vastgeroeste zooitje dat nu de zetels in Washington warm houdt, luister naar je mensen. Jullie lijken niet te begrijpen wat wij doormaken, wat wij nodig hebben, jullie denken alleen aan jezelf en zo kan het niet langer.’

En ondanks dat velen inzien wat de beste keuze is om te maken, voelt het toch alsof ze geen keuze hebben. Onder de millennials is een veel gehoorde uitspraak ‘Clinton is the least of two evils’ en er bestaat daarom veel twijfel bij deze groep of ze überhaupt wel gaan stemmen. Terwijl aan de andere kant het verzet tegen de belichaming van het establishment Hillary Clinton, mensen juist naar de stembus drijft om het tegengeluid van Trump met een stem te belonen. De data en polls wijzen maar naar een mogelijke uitkomst, maar na een jaar met twists en turns, vol verrassingen en de meeste verbazingwekkende openbaringen, weten we dat het meer is dan alleen met het blote oog is te zien.

Lizette Pellikaan studeerde politicologie in Leiden en journalistiek in London, waarna ze daar als redacteur voor de NOS aan de slag ging. Dit werd gevolgd door een redacteurschap bij correspondent Tom Kleijn in New York, en vanaf 2015 doet ze alles wat met Amerika te maken heeft voor Nieuwsuur (weer gewoon vanuit Nederland). De komende dagen is het voor haar even thuiskomen, terug in haar vertrouwde NYC volgt ze de verkiezingen op de voet.

Meer lezen

Zwarte Piet: hebben we het hier werkelijk nog over?

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Meer Bedrock

Waarom iedereen over de empathiemuur zou moeten klimmen (en hoe je dat doet)

Wat Amerika van Europa kan leren (omdat we het hier eigenlijk best goed hebben)

Donald Trump is een milieuramp in het Witte Huis: dit kunnen de gevolgen zijn

Een mooie missie: zo word je het eerlijkste modelabel ter wereld

De week na de verkiezingen: waarom zoveel millennials niet gestemd hebben én Trump-stemmers schrikken

Geschrokken door Trump’s overwinning? We hadden het allang kunnen zien aankomen

Acht jaar geleden had ik hoop, en nu maak ik me zorgen: wordt Trump echt de nieuwe president?