Een pleidooi voor ruziemaken: gooi het er maar uit – Bedrock
#psychology - Tanja Terstappen

Een pleidooi voor ruziemaken: gooi het er maar uit

Ruziemaken slecht? Niet als je het goed doet

Tijdens een ruzie maken we rare sprongen. Kruip jij in je schulp en bied je je excuses aan voor iets dat je niet gedaan hebt? Of ben je meer van de oog om oog, tand om tand-methode? Beide vormen gaan je geen opgelucht gevoel geven, terwijl een goede ruzie wél die potentie heeft. Bestaat er dan zoiets als goed ruziemaken? Wij denken van wel.

In De Standaard schreef redactrice Ann-Sofie Dekeyser een mooi onderbouwd pleidooi voor ruziemaken. Ze volgde een cursus ‘beter ruziemaken’ bij The School of Life in Antwerpen van Serge Ornelis, legerofficier en voormalig hoofd van de sectie bemiddeling bij Defensie.

Essentieel tijdens ruziemaken is ‘Nivea’, leert Ornelis. Niet Invullen Voor Een Ander. Zalf voor communicatie, noemt hij het. Klinkt kinderachtig, maar dat is een ruzie meestal ook. Negen van de tien keer is ruzie zoeken letterlijk kinderachtig gedrag. Een kindje dat zich niet gezien of gehoord voelt. Ornelis noemt bijvoorbeeld het oudste-kind-syndroom: “Balorig doen omdat je contact wilt maken en op geen andere manier de aandacht weet te trekken.” Of compensatiegedrag. “We voelen ons geïntimideerd door geld, macht of status van een ander en gaan onszelf dan maar opblazen. Gevolg: je formuleert het allemaal veel sterker en agressiever dan nodig.”

Op de hoogte blijven van Bedrock-nieuws? Schrijf je in voor onze Bedrock-sparks!

Slechts 20 procent van de mensen kiest voor de juiste vorm van ruziemaken in het heetst van de strijd; de assertieve confrontatiestijl. Ornelis legt uit: “Opkomen voor wat je zelf belangrijk vindt, maar ook bereid zijn te luisteren naar de ander. Je mening uiten op een niet-aanvallende manier, dus ook zorg dragen voor de ander en voor jullie onderlinge relatie.” Ja, dat zou ideaal zijn. Maar in praktijk lukt dat niet altijd. Als je echt boos bent, woedend, komt er wel eens een opmerking uit die een rake klap kan uitdelen, óf je loopt weg, klapt dicht, smijt met modder, gaat huilen, schreeuwen, gooien… Komt door hoe mensen biologisch in elkaar zitten. Als onze veiligheid in het geding komt reageren we heel primair: vechten, vluchten of verstarren.

Boos zijn is oké

En daar is eigenlijk niet zoveel mis mee. Want die boze gevoelens komen blijkbaar ergens vandaan, en het is het lekkerst als ze er even uit kunnen. We hebben als kind geleerd dat boos zijn niet oké is, dus houden we het in en stapelt het zich op. Veel boosheid kan daardoor vanuit je kindertijd komen. In het artikel in De Standaard is ook relatietherapeut Rika Ponnet aan het woord: “Juffen zeggen dat boos zijn stout is. Of aanstelgedrag. Dat is een deel van wie we zijn, miskennen. Wat is er mis met woede? Het is net goed om te uiten dat iets je heel erg geraakt heeft.”

Géén ruzie in een relatie betekent zelfs dat er iets mis is, zegt ze: “Nooit discussies hebben ondermijnt de intimiteit. Conflicten vermijden is het wegrelativeren van de verschillen tussen de partners. Een bedreiging voor de relatie.” Ze legt uit: “Het is zoals kinderen opvoeden. Je kunt niet op alles empathisch reageren, want dan stel je geen grenzen. Ook volwassenen moeten, om zich veilig te voelen bij de ander, weten tot waar ze zelf kunnen gaan en tot waar de ander komt. Die balans komt er vanuit botsing. Echte ruzies klaren soms heel veel uit.”

Uiteindelijk gaat het er vooral om dat je gehoord wordt, om erkenning. Het gaat niet om de wc-bril die je vriend ALTIJD OMHOOG LAAT STAAN, het gaat erom dat je vraagt er op te letten en hij je niet serieus neemt. Bijvoorbeeld. Het artikel van De Standaard haalt ook Aernoud Bourdrez, advocaat en schrijver van het boek Grrr, aan: “Rechtszaken zijn ellende, er zijn alleen verliezers,” zegt hij. “Advocaten zijn de eerste bij wie men aanklopt bij een conflict, maar met recht kun je geen ruzie oplossen. Waar het echt om draait, is om iemand die zich niet gewaardeerd voelt. Advocaten vergeten dat antropologie, psychologie en neurologie ook spelen.”

Vergeet niet Bedrock’s Facebook-pagina te liken, zodat je nooit meer iets mist.

Ruimte

Wat we dus eigenlijk nodig hebben is ruimte om boos te zijn. Om even helemaal los te gaan. Ons veilig genoeg te voelen om alles te uiten, zonder letterlijk te hoeven vechten, vluchten of verstarren. Hoe mooi is het als je je beste vriendin of je partner de ruimte kunt geven álles eruit te gooien? Elkaars boosheid er volledig te laten zijn, zodat de ander zich opgelucht kan voelen en er daarna een gesprek kan plaatsvinden over het punt dat er daadwerkelijk toe doet. Dan kun je daar het Nivea-kunstje van Ornelis toepassen.

De kunst is om de uitbarsting van de ander niet persoonlijk te nemen en het puur te zien als uiting van een emotie. Dát is goed ruziemaken. Recht voor z’n raap, eerlijk, emotioneel, maar altijd met ruimte om elkaar te begrijpen en verder te kijken dan een rotopmerking of een deur die dichtgeslagen wordt. Zoals therapeute Rika Ponnet het mooi verwoordt: “Vergeet niet dat ruzie een rare manier is om uit te drukken dat je de ander belangrijk vindt.”

Meer lezen?

Ruzies in een relatie: hoe kom je uit dat vervelende kringetje?

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Meer Bedrock

6 ongezonde gewoontes in liefdesrelaties (en hoe dat beter kan)

Zo ga je om met dominante mensen in je leven

Waarom we ons soms alleen voelen in gezelschap van anderen (en wat we hieraan kunnen doen)

Een mooie missie: zo word je het eerlijkste modelabel ter wereld

Met deze 11 uitspraken wek je vertrouwen

Seksfantasieën: waar fantaseren we het meest over?

Dit zijn de 4 fases van liefde (volgens de neurowetenschap)

Zo verloopt de perfecte eerste date volgens een antropoloog