(Postnatale) depressie doet wat wij allemaal zouden moeten doen: het discrimineert niet - Bedrock
#column - Quintra Rijnders

(Postnatale) depressie doet wat wij allemaal zouden moeten doen: het discrimineert niet

Het kan iedereen overkomen

Dominik Martin

Ik zal me even voorstellen: ik ben Quintra Rijnders, Director bij KPMG, mama van twee kinderen en ik heb één tot twee postnatale (post partum) depressies gehad waarbij ik er regelmatig mee wilde stoppen.

#Imnotashamed

Sinds een paar maanden ben ik hier heel open over. Niet dat ik er ooit helemaal gesloten over ben geweest; tijdens mijn eerste ‘postnatale dip’ na de geboorte van mijn dochter ben ik op therapeutische basis versneld begonnen met werken. Hoewel dit voor mij persoonlijk goed ging, kreeg ik veel kritiek uit allerlei hoeken – en er werd veel geroddeld.

Volgens de maatschappij moest ik beter eerst even rustig aan doen en kon ik toch geen goede mama zijn, door zo snel alweer in werk te vluchten. Dat het mij toen waarschijnlijk gered heeft van een eerste volledige post partum depressie, was kennelijk irrelevant en van ondergeschikt belang.

Vergeet niet Bedrock’s Facebook-pagina te liken, zodat je nooit meer iets mist.

Toen ik na het zwaarste ziekbed van mijn leven van bijna anderhalf jaar weer beter was (een heftige post partum depressie na de geboorte van mijn zoon), wist ik inmiddels dat veel mensen getroffen worden door depressie of angststoornissen, maar dat bijna niemand er over praat. Ik nam me voor over mijn eigen situatie volledige openheid te geven en schreef een boek. Het was het minste dat ik kon doen: anderen een herstelverhaal en hoop bieden en proberen vanuit mijn eigen ervaring een stukje taboe te doorbreken.

Door er met niemand over te praten wordt relativeren nog moeilijker en enge gedachten zoals aan zelfmoord echter en heftiger

Dit schreef ik over de ochtend dat ik voor het eerst alleen thuis met de kinderen zou zijn, na een lange vakantie van mijn man om de beginnende depressie het hoofd te bieden:

“Mijn man probeert me moed in te praten. Ik kan het prima. Ik, de persoon die conference calls en presentaties hield voor allerlei CEO’s. Ik vind het te moeilijk om voor een baby te zorgen? Tja, goed punt, ik heb er helaas alleen ook geen verklaring en geen weerwoord voor. Ik voel alleen dat het zo is. Ik ben onbetrouwbaar, kan niet van mezelf op aan. Ik KAN het gewoon niet. Ik ben continu bang dat ik mezelf of de kinderen iets zal aandoen, gedwongen door de nimmer aflatende paniek en spanning.”

De grootste oorzaak van mijn post partum depressie had weinig tot niets met werk of mijn normale psychische gesteldheid te maken (want, hormonaal). Want, depressie discrimineert niet.

Op de hoogte blijven van Bedrock-nieuws? Schrijf je in voor onze Bedrock-sparks!

En dat is precies het punt dat ik wil maken: door de juiste cocktail ongelukkige omstandigheden kan depressie of anxiety iedereen overkomen. Het is hoog tijd dat dit uit het maatschappelijke verdomhoekje gehaald wordt en even serieus genomen wordt als een ziekte als kanker of ALS. In een ernstige vorm, kan het namelijk dezelfde consequentie hebben: de dood.

We zijn #sicknotweak

De grootste issue met het taboe op depressie is de constante stroom van ideaalbeelden die de hele dag over ons uitgestort worden, ook over de zogenoemde roze wolk in het geval van post partum depressieven. Deze stroom, aangewakkerd door alle online kanalen inclusief social media, houdt de schaduwzijden van het leven goed geheim.

Voor degenen die lijden aan depressie (en destijds voor mij) is het leven met deze ziektes nog veel moeilijker, doordat ze zich vaak een mislukking voelen en gevoelens van schaamte hebben over wat hen overkomt. Hun ziekte contrasteert scherp met “hoe het zou moeten zijn”. En daarom praten ze er met (bijna) niemand over. Door er met niemand over te praten wordt relativeren nog moeilijker en enge gedachten zoals aan zelfmoord echter en heftiger. Het is een viciueuze cirkel.

Vanaf het eerste moment dat ik mijn verhaal met de wereld ben gaan delen, staan al mijn inboxen bol van de berichten. Wat blijkt? Er zijn nog veel méér mensen dan ik dacht, die lijden aan (post partum) depressies en angststoornissen.

Taboes doorbreken

Laten wij daarom kracht van depressie wegnemen door taboes te doorbreken. Open de dialoog hierover – al is het maar met één persoon die je vertrouwt. Bedenk dat depressie niet discrimineert en dat, hoe mooi het plaatje van de buitenkant ook is, die ene op het oog succesvolle persoon (in wat voor opzicht dan ook) ook enorm kan lijden achter de schermen.

Je kunt hier meer lezen over mijn boek over de ‘babyblues’: Er was eens een zwarte wolk.

Meer lezen Je down voelen vs. een echte depressie: dit zijn de verschillen.

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Meer Bedrock

geboortemaand

Wat je geboortemaand zegt over je stemming en persoonlijkheid (volgens de wetenschap)

soorten depressies

Er zijn 6 soorten depressies (en die zijn écht allemaal anders)

depressie

Wanneer ben je écht depressief (en is het niet slechts ‘niet zo lekker in je vel zitten’)?

mijn depressie

Dit is voorlopig de laatste blog over mijn depressie

psychische klachten

Te weinig jongeren praten over psychische klachten

nooit meer antidepressiva

Waarom ik nooit meer antidepressiva wil

kunstvakken

Waarom danstherapie een krachtige behandelmethode is (voor tal van problemen)