Ik vond psychologen voor mietjes. En toen zat ik ineens zelf in die wachtkamer (deel 2) - Bedrock
#psychology - Mark Schoones

Ik vond psychologen voor mietjes. En toen zat ik ineens zelf in die wachtkamer (deel 2)

"Ik huil de ogen uit mijn kop"

MAARTEN HEUVER X THE PHONEY CLUB

Ik maakte een bende van mijn leven en belandde na lang twijfelen bij een psycholoog. Nu zat ik te wachten op mijn eerste ‘behandeling’. Maar had ik dit wel echt nodig of stelde ik me aan?

“Ik heb dit niet nodig. Ik heb gewoon een aantal gigantische fouten gemaakt. That’s all. I’m fine. Waarom zit ik hier?” Twijfel en ongefundeerde skepsis beheersen mijn interne monoloog. Daar in de wachtkamer van de ‘psych’ zoals ik mijn psycholoog al gekscherend tegenover mijn ouders en zusje noem. Gekscherend omdat ik ergens de ernst niet wil erkennen. Alsof mijn ego zelfs hier een grap van wil maken. Alsof zelfs deze eerste afspraak deel uitmaakt van het grote toneelspel dat ik al maanden speel.

Ik ben te vroeg. Flink te vroeg. Een half uur maar liefst. En dat terwijl de praktijk letterlijk een steenworp van mijn appartement af ligt. Een aantal keer sta ik op. Weer de stem in mijn hoofd die zegt dat ik niets te zoeken heb in de wachtkamer van een psycholoog. Ik ijsbeer. Scan voor de vierhonderdste keer Nu.nl. Ga weer zitten. Sta weer op. Zitten. Weer staan.

Dan gaat de deur van de behandelkamer open. Een zachte stem draagt vragend mijn voornaam de wachtkamer in. Dan maakt de twijfel plaats voor paniek. Waar ben ik aan begonnen. Ik wil dit niet. Maar wegrennen doe ik al te lang.

Vergeet niet Bedrock’s Facebook-pagina te liken, zodat je nooit meer iets mist.

Janken is voor mindere goden

Ze schudt mijn hand. Vraagt of ik wat wil drinken. “Water, alstublieft”, mompel ik. Ik staar naar de box tissues op tafel. Wanneer ik voor de laatste keer écht heb gehuild, weet ik niet meer. Ik ben een typische alfa. Grote muil, luidruchtig, immer aanwezig. Maar de afgelopen week voelen de tranen akelig dicht aan de oppervlakte. De beslissingen die ik nam. De roekeloze dingen die ik deed. De mensen die ik kwetste. Iedere keer als ik in mijn gedachten graaf naar de redenen achter al die fouten en leugens voel ik paniek en verdriet. Dus stopte ik alles maar weg. Janken is voor mindere goden.

Het enige wat zij doet is luisteren. En met iedere zin voel ik me lichter

Maar de afgelopen twee weken dook mijn hoofd steeds vaker een vrije val in. Piekeren maakte plaats voor paniekaanvallen. Soms thuis. Soms in de supermarkt. Ongecontroleerd ademen. Een hoofd dat als een onstilbaar draaiorgel flarden deprimerende doemscenario’s m’n gedachten in slingerde. Dit viel niet meer te negeren. Je moet toch boodschappen hebben. Dus zat ik nu op een houten stoel tegenover een vrouw die ik niet kende.

Ze heet me welkom. Vraagt of ik aan het bureau of rond een klein tafeltje wil zitten. Ik zit prima, zeg ik. Ze legt uit dat ik op ieder moment kan stoppen met het gesprek. Dat alles wat ik zeg tussen ons blijft. Dat wederzijds vertrouwen belangrijk is. Dat ik haar leuk moet vinden en andersom. Anders werkt het niet. Ik knik. Ze pauzeert even en kijkt me recht in m’n ogen aan.

“Hoe is het?” De nietszeggende aard van de vraag, haar vriendelijke stem, de anonimiteit van de behandelkamer. Hoe het komt weet ik niet. Het voelt alsof de drie woorden een muur neerhalen. De sluizen staan open. Ik breek volledig.

Op de hoogte blijven van Bedrock-nieuws? Schrijf je in voor onze Bedrock-sparks!

Ik vertel alles. Ik vertel over mijn verraad in mijn relatie tot de verzwegen financiële malaise. Iedere twijfel en onzekerheid die ik heb, alles wat al die maanden opgesloten zat in kistjes verspreid in mijn hoofd; alles komt er uit. Ik huil de ogen uit mijn kop. Moet meermaals stoppen met praten. Het enige wat zij doet is luisteren. En met iedere zin voel ik me lichter. Het verstoppen is voorbij. Het oplossen is begonnen.

Dit is een vierdelige serie over mijn sessies bij m’n psycholoog. De reden waarom ik dit deel is omdat ik hoop dat mijn verhaal anderen wellicht kan helpen de stap te zetten. Zo eng is het niet en als het mij kan helpen, kan het dat jou ook. Volgende week maandag 5 september verschijnt deel 3.

Meer lezen

Ik vond psychologen voor mietjes en toen zat ik ineens zelf in die wachtkamer.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Meer Bedrock

beter om single te zijn

Volgens deze psycholoog is het beter om single te zijn

verslaafd aan een tv-serie

Kun je verslaafd raken aan een (televisie)serie?

nog steeds single

Waarom ben ik single?

schaduw

Wat bedoelde Carl Jung met onze ‘schaduw’ en hoe kunnen we het linken aan de moderne tijd?

zorg

Samen zorgen voor een familielid? Probeer deze app eens

emotie-eten

Emotie-eten: bestaat dat wel?

Mooi initiatief: een box vol gratis levensmiddelen voor mensen in nood