Wat nu als je zelf jouw gejaagde gevoel creëert? - Bedrock
#column - Mitchell van der Koelen

Wat nu als je zelf jouw gejaagde gevoel creëert?

Hoe een andere benadering het probleem voor mij oploste

Margot Pandone

Het onderwerp ‘gejaagd leven’ heb ik al vaker op BEDROCK voorbij zien komen. Soms expliciet, soms verweven in een ander onderwerp. Ik vind het een fascinerend onderwerp. Niet alleen het fenomeen ‘gejaagdheid’ zelf, maar vooral ook hoe mensen hiermee omgaan. Vrij veel mensen die geconfronteerd worden met dat gejaagde gevoel, ik durf gerust te stellen: de meerderheid, proberen mijns inziens te vluchten hiervan, in plaats van het op te lossen.

Bijna iedereen kent ‘dat gevoel’

Bijna iedereen is wel bekend met deze vorm van stress: dat gevoel dat je continu meerdere ballen aan het hooghouden bent, en dat dit maar net lukt (of telkens net niet). Dat gevoel dat je nooit eens echt rust kunt pakken, want zodra je even stilzit, krijg je het gevoel ‘iets te moeten’. Dat gevoel dat je nooit eens tijd hebt voor jezelf, mensen altijd iets van je willen of er altijd wel ‘iets’ is dat moet gebeuren. Gejaagdheid dus.

Het gevolg van gejaagdheid is dikwijls vluchtgedrag: het is te druk, dus je onttrekt je aan de situatie; het wordt je te veel, dus je neemt de telefoon niet meer op. Voor veel mensen schuilt dit vluchten in deze kleine dingen, maar sommigen voelen zich genoodzaakt tot het nemen van rigoureuze stappen: het opzeggen van een baan, het verbreken van contacten of relaties, het verhuizen naar een andere omgeving of zelfs een ander land.

Maar wat nu als je anders naar dit probleem kijkt en je afvraagt: heb ik dit gejaagde gevoel niet zelf gecreëerd door die druk toe te laten in mijn leven?

Vraag een willekeurig persoon met dit gejaagde gevoel waarom hij of zij deze stap(pen) heeft genomen en negen van de tien keer komt het antwoord hierop neer: het was te veel. Er was te veel druk van buitenaf. Maar wat nu als je anders naar dit probleem kijkt en je afvraagt: heb ik dit gejaagde gevoel niet zelf gecreëerd door die druk toe te laten in mijn leven?

Leren van je vroegere zelf

Ergens in je leven is die gejaagdheid erin geslopen en dat is interessant. Vrijwel iedereen zal beamen: vroeger was die druk er niet. Vroeger was het leven zorgeloos. Je kunt jouw volwassen leven natuurlijk niet volledig vergelijken met je leven uit jouw schoolgaande periode, maar in zekere zin is het niet eens zo anders. Vroeger had je namelijk óók druk en prioriteiten. Deze lijken nu weinig te betekenen, maar destijds waren dit wel degelijk zaken die je bezighielden.

Het verschil tussen toen en nu: ergens ben je langzaam begonnen met je druk te maken. Dat is logisch en onderdeel van volwassen worden, maar dat betekent niet dat je niet kunt leren van je vroegere zelf. Denk eens terug aan die zorgeloze periode: je hebt toen ook doelen niet gehaald, conflicten gehad en mensen teleurgesteld.

Waarom vluchten van dit gevoel?

En daarom stel ik de vraag: creëer je die gejaagdheid niet zelf? En daaruit voortvloeiend: is het wel nodig om te vluchten, want kun je dit probleem niet relatief eenvoudig oplossen? Ik ben ervan overtuigd dat dit kan. Die overtuiging heb ik niet zomaar: ik heb het zelf namelijk gedaan. Een aantal jaren terug worstelde ik ook met deze gevoelens. Ik had constant het idee op mijn tenen te (moeten) lopen en dat er maar iets hoefde te gebeuren om de boel in te laten storten. Ook ik ging vluchten: ik sprak minder af met vrienden, had meer (veel te veel) tijd voor mijzelf nodig en kreeg de neiging om lastige situaties te omzeilen. Totdat ik besloot om niet langer te vluchten en de confrontatie aan te gaan.

"En toen dropte het besef: ik word een van die mensen."

Er was veel gebeurd in een korte tijd. Ik had ineens een koophuis, een kind en alle bijbehorende verplichtingen van een ‘volwassen leven’. Daarbij werd het op mijn werk ook niet bepaald rustiger en had ik al jaren een behoorlijke grote vriendengroep waarmee ik het contact wilde onderhouden. Manners.nl groeide hard, dus ineens werd er aan allerlei kanten aan mij getrokken. Mensen wilden met mij afspreken, ik werd geacht op feestjes te verschijnen en mijn gezicht te laten zien op evenementen (je denkt wellicht: is dat een probleem? Dat wordt het wel wanneer ‘willen’ verandert in ‘moeten’), dus ik was vaak laat thuis, zag mijn zoontje te weinig, besteedde te weinig aandacht aan mijn vriendin, kwam onvoldoende toe aan mijn hobby’s, maakte mijzelf gek omdat ik te weinig sportte… En toen dropte het besef: ik word een van die mensen. Zo iemand die zichzelf enerzijds constant verschuilt achter drukte en anderzijds druk en drukte de schuld geeft van dingen die fout gaan. Het werd aantrekkelijk om nee te zeggen, maar nog aantrekkelijker werd het om helemaal niet van mij te laten horen en mijzelf terug te trekken in mijn eigen cocon. Die persoon wilde ik niet worden.

"Het probleem was niet de gejaagdheid: het probleem was het feit dat ik gejaagdheid toeliet in mijn leven."

Ik stelde mijzelf de vraag: ga ik vluchten en blijf ik altijd wegrennen van dit gejaagde gevoel? Dat zou niet werken, want wie op de vlucht is, blijft per definitie gejaagd. Ik besloot om de koe bij de horens te vatten en het probleem op te lossen. Het probleem was niet de gejaagdheid: het probleem was het feit dat ik gejaagdheid toeliet in mijn leven. Daarom stelde ik mijzelf de vraag: wat wil ik nu eigenlijk en waarvoor heb ik wel en geen ruimte in mijn leven? Ik merkte dat ik mijzelf steeds meer begon te begrijpen en dat ik begrip kweekte bij mijn omgeving omdat ik dingen deed of niet deed met een reden en deze reden kon motiveren. Was het moeilijk? Natuurlijk. Het contact met sommige vrienden en kennissen is verwaterd; bepaalde dingen die ik van mijzelf ‘moest’ doen, heb ik niet gedaan; en ik heb mij waarschijnlijk niet overal even populair gemaakt. De les die ik geleerd heb: iedereen verwacht iets van je, maar niemand ziet the bigger picture, behalve jij.

Handelen naar the bigger picture

Omdat jij de enige bent die jouw bigger picture ziet, kun je voor jezelf bepalen hoeveel er in dit plaatje past. Mijn advies: probeer binnen dit plaatje je beste zelf te zijn en wees jezelf bewust van het feit dat je daarmee doet wat je kunt. Het gevolg in mijn leven is dat ik nu voor het eerst sinds jaren volledig bewust ben van wat ik wel en niet doe en ook van het ‘waarom’. Er zijn nog steeds momenten die voor druk zorgen, maar deze momenten zorgen niet meer voor dat gejaagde gevoel. Ik kan nu namelijk veel beter relativeren en voor mijzelf verantwoorden waarom ik iets wel of niet doe of wil. Als jij bij jezelf het bewustzijn creëert dat je alles geeft binnen redelijke limieten, kun je bewust gejaagdheid afweren. In plaats van weg te rennen van al die dingen die op je af komen, blijf je rustig waar je bent en geef je een signaal af: mijn bordje is even vol. En dat is niet erg.

Gejaagdheid klopt niet meer op je deur omdat gejaagdheid jouw deur simpelweg niet meer weet te vinden.

Er zullen mensen zijn die dit niet begrijpen, maar ook dat is niet erg: zolang je weet wie er tot de kern van jouw leven behoren. Uiteindelijk ben jij de baas in je eigen leven. Ik weet nu voor mijzelf: het draait om het beantwoorden van twee vragen: hoeveel kan ik hebben? En: hoeveel daarbuiten laat ik nog toe? Als je dat doet, leer je nee zeggen zonder die vervelende druk te ervaren. En belangrijker nog: je zult gelukkiger worden met de dingen die je bewust toelaat en doet, zonder constant over je schouder te kijken. Gejaagdheid klopt niet meer op je deur omdat gejaagdheid jouw deur simpelweg niet meer weet te vinden.

Meer lezen

Verhuis of vlucht je naar het buitenland?

Niets meer missen van Bedrock?

Like hier onze Facebook-pagina en blijf up to date. Of schrijf je in voor de Bedrock-nieuwsbrief.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Meer Bedrock

Hoe dankbaarheid je geluksgevoel vergroot volgens wetenschappers

kwetsbaarheid

Waarom ik woon in kwetsbaarheid

relatie

Waarom ben je wel of niet gelukkig in een relatie? Deze wetenschapper is dicht bij het antwoord

genen

Hoe je geluksniveau deels bepaald wordt door je genen

Hoe je tóch in een sleur terechtkwam (en waarom dat niet erg is)

Deze diepgewortelde overtuigingen verdwijnen door meditatie

Mediteer je gelukkig: kan dat volgens wetenschappers?