Waarom je moeder de belangrijkste persoon is in je leven – Bedrock
#psychology - Tanja Terstappen

Waarom je moeder de belangrijkste persoon is in je leven

"Je hebt het aan haar te danken dat je je babytijd hebt overleefd."

Casey Allen

Haar advies volg je blind op en wat zij zegt, raakt je harder dan het oordeel van wie dan ook. Haar teleurstelling snijdt door je ziel en voor haar wil je alles goed doen. Je moeder is (in veel gevallen) de meest belangrijke persoon in je leven. We vroegen jeugdpsycholoog Charlotte Boshuisen waar die band vandaan komt en hoe nieuwe mama’s hier rekening mee kunnen houden in de opvoeding van hun kleintje.

“Het heeft te maken met het proces van hechting dat plaatsvindt na de geboorte en in de babytijd,” legt psycholoog Charlotte Boshuisen uit. “Baby’s hechten zich trouwens niet alleen aan hun moeders hoor, maar ook aan vaders en andere opvoedingsfiguren. Het gaat erom dat baby’s een basisvertrouwen in hun directe opvoeders ontwikkelen. We zeggen dan dat een kind veilig gehecht is. Je groeit in dat geval op met het gevoel dat je de moeite waard bent en dat er voldaan wordt aan behoeftes als veiligheid, erkenning, warmte, steun en liefde.”

“Door contact te zoeken met je kind, door te voeden als het honger heeft, lichamelijk contact te hebben door te knuffelen, door te spelen en zingen en te reageren op je kind als het aangeeft iets nodig te hebben, stimuleer je een veilige hechting.” Hechting zit ‘m vooral in het sociale contact tussen baby en verzorger en in het gevoel van veiligheid. Charlotte: “In 1958 werd in een onderzoek van psycholoog Harlow gezien dat resusaapjes, die bij de geboorte gescheiden werden van hun echte moeder, een voorkeur hadden voor een surrogaatmoederaap van zacht materiaal in plaats van een surrogaatmoeder van hard materiaal. Zelfs wanneer de voedingsbron werd weggehaald bij de zachte moeder en er alleen voeding was bij de ‘harde’ moeder was dit effect blijvend.” Harlow’s conclusie was dat hechtingsrelaties eerder op de behoefte aan liefde zijn gebaseerd, dan op de behoefte aan voeding.

Blind vertrouwen

“De reden waarom we ons hechten aan onze moeder heeft een evolutionair karakter. Zonder hechting zouden we immers niet kunnen overleven. Omdat we zo kwetsbaar zijn als kind, hebben we een betrouwbaar persoon nodig die er is om veiligheid te bieden. Als er sprake is van een veilige hechting – en je als baby dus geleerd hebt dat jouw moeder voldoet aan je behoeftes, ziet wat jij nodig hebt en veiligheid biedt – is de kans groot dat je je moeder blind vertrouwt. Je hebt het immers aan haar te danken dat je je babytijd hebt overleefd.”

Daarnaast vormt de hechting met onze eerste ‘hechtingsfiguren’ in de babytijd de basis voor sociale relaties in het verdere leven. “Zo werd er in het onderzoek van Harlow ook gezien dat de aapjes van de zachte moeder beter in staat waren om eigen kinderen op te voeden en liefdevol te behandelen, in tegenstelling tot de aapjes van de harde moeder, die meer gedragsproblemen lieten zien en verwaarlozend konden zijn naar hun eigen kinderen,” vertelt Charlotte. “Ook is er vaak sprake van ‘modeling’, de wijze waarop de gezinsleden onderling met elkaar omgaan vormt het referentiekader waarin kinderen sociale relaties aangaan. Het feit dat jouw moeder en jullie relatie een referentiekader is voor je eigen leven, is een reden waarom je adviezen van je moeder serieuzer neemt of haar oordeel veel zwaarder weegt.”

Goedkeuring

“Als je veilig gehecht bent en vanuit je baby- en kindertijd altijd hebt meegekregen dat je fouten mag maken, je veilig genoeg hebt gevoeld om op ontdekking uit te gaan, je ouders je hebben meegegeven dat je mag zijn wie je bent en je erkenning hebben gegeven, heb je op latere leeftijd vaak minder de behoefte aan bevestigingen goedkeuring van anderen. Echter, juist omdat het oordeel van ouders zoveel zwaarder weegt dan dat van anderen, is het altijd fijn om die bevestiging wél te krijgen. Zo was ikzelf, toen ik onlangs een huis kocht met mijn vriend, ook wel op zoek naar de goedkeuring van mijn ouders.”

Mooi inzicht, óók voor de mommies to be onder ons. Charlotte: “Om te zorgen dat je kind een goed basisvertrouwen ontwikkelt in zichzelf en de mensen om zich heen, kun je heel goed ‘mindful parenting’ toepassen. Leer een kind bijvoorbeeld dat zijn gevoelens er mogen zijn, dat iedereen wel eens gevoelens heeft van schaamte, onzekerheid of angst. Praat er juist over in plaats van het weg te wuiven. Vertel bijvoorbeeld maar eens wat je eigen ervaringen zijn met emoties, aansluitend op wat er op dat moment bij je kind speelt. Ook kun je met je kind mindfulness-oefeningen doen waardoor je bewuster bezig bent met elkaar, wat de relatie weer ten goede komt. Ook zelf mindful zijn, kan ervoor zorgen dat je meer beschikbaar bent voor je kind in het hier en nu. In de hectiek van alle dag is dat namelijk soms best moeilijk…”

Meer lezen?

Waarom mindfulness goed is voor kinderen (en je er niet jong genoeg mee kunt beginnen)

Hoe de keuzes van je ouders invloed hebben op jouw liefdesleven.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Meer Bedrock

Waarom leven met een moeder met Borderline zo moeilijk is voor het kind

Zijn (extreem) betrokken ouders juist behulpzaam of belemmerend?

Waarom jonge vaders steeds minder gaan werken

Hoe belangrijk is dat moment voor jezelf nou eigenlijk écht? (vooral als jonge moeder)

Nederland, mag het iets ouder- en kindvriendelijker?

Waarom vinden we het moeilijk om onze ouders teleur te stellen, al wetende dat we het op andere fronten ruimschoots goed maken?