Voor papa, omdat ik je zo mis – Bedrock
#mind - Josephine Kay

Voor papa, omdat ik je zo mis

Ik wil je op deze Vaderdag bedanken voor alles wat je me gegeven hebt

Nick Wilkes

Vandaag is het Vaderdag. Een dag waarop alle vaders in Nederland in het zonnetje worden gezet. Een dag waarop extra duidelijk wordt dat jij er niet meer bent.

Al bijna tien jaar voelt jouw afwezigheid als een groot gapend gat in mijn hart. Ze zeggen dat tijd alle wonden heelt, maar dit is er eentje die telkens opnieuw openscheurt. Zoals toen ik mijn bul haalde (je maakte je zorgen dat ik íets teveel genoot van mijn studententijd), toen het uitging met degene waarvan ik dacht dat hij het was (je zal nooit mijn toekomstige vriend ontmoeten), toen mijn zusje ontdekte dat ze zwanger was (je kleinkinderen zal je nooit leren kennen) en elke keer als ik over je praat met mama of mijn zusjes. Elke gebeurtenis in mijn leven is overschaduwd door jouw afwezigheid. Je bent er niet meer, en zal er ook nooit meer zijn. En ik zal ook nooit meer degene zijn die ik daarvoor was. De dag dat jij stierf, nam je ook een klein stukje van mij mee.

Wat het zo moeilijk maakt is dat het verdriet niet minder wordt. Dat weet ik, omdat we nu bijna tien jaar verder zijn, en het gemis en het verdriet een vast onderdeel van mijn bestaan zijn geworden. Je leert het te beheersen. Als ik de tranen voel opkomen of een brok in mijn keel heb, weet ik wat ik moet doen om het weer weg te stoppen. De tranen rollen niet meer ongecontroleerd over mijn wangen, maar van binnen huil ik stiekem nog iedere dag.

De vergankelijkheid van het leven is door jouw dood keihard bij mij binnengekomen

Ik herinner me nog goed toen het gebeurde. Blinde paniek werd mij meester. Hoe kón ik verder leven zonder jou? Zonder mijn held, de man waar ik tegenop keek en zoveel van geleerd heb. De man die de hele familie altijd aan het lachen kon krijgen. De man die iedereen inspireerde met zijn overvloed aan kennis en de man die de drijvende kracht in onze familie was. Mijn wereld stortte in en ik wist niet zo goed hoe ik ooit nog zou kunnen functioneren zonder jou.

Een schuldgevoel werd mij ook meester. Je had een paar dagen voordat het gebeurde gebeld, en ik had geen zin om op te nemen. De reden weet ik niet eens meer, maar het was vast iets onbenulligs. Ik had je gewoon nog één laatste keer kunnen spreken, maar die kans heb ik gemist… De vergankelijkheid van het leven is door jouw dood keihard bij mij binnengekomen. Nooit eerder stond ik stil bij het gegeven dat het zomaar voorbij kon zijn.

Maar weet je wat het gekke is? Ik voel dat je er nog bent. Niet meer in de fysieke vorm, en ook niet per se als een geest die over mij waakt. Maar in mij. Als ik iets bijzonders doe, ergens over twijfel of als er iets grappigs gebeurt, denk ik altijd aan jou. Jij bent mijn gids in het leven en helpt me belangrijke keuzes te maken. Je had een wicked sense of British humour en soms heb ik zelfs kleine inside jokes met je. Hoe je je altijd verwonderde over waarom Nederlanders theezakjes hergebruikten. Elke keer als ik iemand zie double dippen denk ik aan jou.

Ik wil je op deze Vaderdag bedanken voor alles wat je me gegeven hebt. De onvoorwaardelijke liefde, de steun en de kennis. Zonder jou was ik niet geworden wie ik nu ben en had ik het leven niet aangekund, zoals ik dat nu aankan.

Thanks dad, see you on the other side.

Meer Bedrock?

Wil je meer mooie verhalen van Bedrock lezen? Like onze Facebook-pagina of schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Josephine Kay

Josephine is Head of Content van BEDROCK. Ze is Brits-Nederlands en uit zich het liefst via woord en geschrift in beide talen. Ze heeft als online editor gewerkt voor Vogue en Glamour en was tot voor kort lifestyle editor voor KLM’s Holland Herald. Ze is op een never ending zoektocht naar innerlijke rust, geluk, liefde en balans (bier en bitterballen vs. groene sapjes en powerballs).

Meer Bedrock

Rituelen rond de dood: hoe verschillende geloven rouwen

Je laten invriezen zodat je over 100 jaar verder kunt leven: zo reëel is deze hoop

Zoeken naar onsterfelijkheid: kun je voor eeuwig leven?

De kracht van sterven en waarom we (stiekem) allemaal met de dood bezig zijn

Zijn (extreem) betrokken ouders juist behulpzaam of belemmerend?

Waarom jonge vaders steeds minder gaan werken

Hoe ga je met de dood om als je niet in het hiernamaals gelooft?