Dit gebeurt er als yoga een ver-van-je-bed-show is en je het voor het eerst probeert - Bedrock
#sport - Beri Shalmashi

Dit gebeurt er als yoga een ver-van-je-bed-show is en je het voor het eerst probeert

Levenslessen op de yogamat

Imke Ligthart

Yoga is een integraal onderdeel van het leven van veel vrienden. Voor mij was het tot voor kort een ver-van-je-bed-show. Een geheim genootschap voor lenige mensen, met een soort-van innerlijke rust die ik nooit kon bereiken, dacht ik.

Ik durfde niet zo goed die wereld binnen te stappen, van vrouwen in legging en mannen in korte broekjes die zonder blikken of blozen op hun kop kunnen staan alsof het normaal is. Maar de afgelopen jaren heb ik zoveel gekkere werelden gezien, dat ik heb besloten me niet langer aan te stellen. Misschien is yoga juist wel iets voor mij, ik kan de innerlijke rust in ieder geval keihard gebruiken. Dus kom maar op met je namasté.

Daar zit ik dan, op een matje, in mijn nieuwe yogabroek en yogashirt, met mijn haar in een yogastaart. Iedereen is stil en zit of ligt te wachten tot de les begint. Het voelt voor mij als de eerste schooldag. Ik ben een beetje jaloers op een meisje in slobbertrui die in een onmogelijke houding ligt te stretchen. Een wat oudere man is compleet in het wit en zit streberig vooraan. Ik zit achterin, vlakbij de deur, op een plek waar ik zo ongeveer iedereen kan bekijken, maar bijna niemand mij ziet. De kat-uit-de-boom-kijk-hoek zeg maar.

De eerste les

Ik doe mee met een yin-yang klas bij Delight Yoga en we zitten in een mooie witte ruimte ergens aan een gracht. Mijn grootste angst is dat we straks allemaal moeilijke dingen moeten doen die ik niet kan, zoals vroeger bij de gymles. En die angst komt uit. Maar niet voordat ik eerst allerlei wijze lessen leer die ik absoluut niet had verwacht van mijn eerste keer op de yogamat.

Hoe de houdingen heten kan ik nog niet navertellen, wel dat het helemaal okay is als je een beetje klunzig bent. Je zit hier immers voor jezelf. En opdat we dat niet vergeten, herhaalt de docent dat af en toe. Op een gegeven moment zit ik met mijn benen over elkaar gevouwen in een kleermakerszit, met mijn hoofd rustend op een rond kussen. We ademen in en uit en moeten dankbaar zijn voor de dagelijkse dingen, zegt de docent. Ik ga de dingen af en na een ademhaling of drie raakt het me al. Ik neem hier nooit de tijd voor. Ik ben wel dankbaar, maar ik maak geen tijd om die dingen zo af te gaan.

Soms kan ik urenlang verdrinken in ontevredenheid, dan vergeet ik wel eens wat mensen voor mij doen en wat ze voor mij betekenen. De gedachte aan alle lieve daden van mensen om mij heen, ontroert, en daar is bij yin-yoga dan ook tijd voor. We zitten minutenlang in dezelfde poses, tot het stuk begint waar ik wat huiverig voor ben, yang. Ik heb al wat geoefend met de downward facing dog, maar we zijn nog geen vrienden. Als het yang-gedeelte iets doet, is het in ieder geval een gevecht aangaan met mijn ego. Hoe dan? Daar kom ik graag in een volgende column op terug.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Beri Shalmashi

Beri Shalmashi studeerde scenario aan de Nederlandse Filmacademie en behaalde vervolgens haar MA in regie. Ze werd geboren in Parijs, streek na haar studies neer in LA, Cairo en Erbil om nu weer in Amsterdam te landen. Beri schrijft columns voor Volkskrant.nl en werkt zich te pletter aan nieuwe films. Ze probeert nu eindelijk te leren wat minder in haar hoofd te wonen.

Meer Bedrock

dertigersdilemma

Het dertigersdilemma (waarom het een goed idee is om bewuster te leven vanaf je 30e)

Kundalini yogi

Zo start je je ochtend als een Kundalini yogi

zorgen loslaten

Drukke week? Zo leer je je zorgen loslaten

geluk

Zo vind je geluk in ellendige situaties

mate van compassie

Hoe is het gesteld met jouw mate van compassie? Doe de check

zelfvertrouwen een boost geven

Zit het even tegen? Zo geef je je zelfvertrouwen een boost

Wat India ons leerde over yoga (en wat wij hen teruggaven)