Zo ga je duurzaam om met jouw eigen dood - Bedrock
#sustainability - Sterre Van Rossem

Zo ga je duurzaam om met jouw eigen dood

Heb je hier al over nagedacht?

capsula mundi

Bewust leven is all the rage, maar niet per se vanzelfsprekend. Er komt van alles bij kijken; gezond eten, genoeg sporten, zo min mogelijk afval en verspilling creëren en vriendelijk zijn voor jezelf en omgeving. Tips voor een bewust leven kan je gelukkig op veel plekken verzamelen, en je kunt het er gemakkelijk over hebben met vrienden, familie, collega’s en peers.

Maar er is een onderdeel van het leven dat we veel bewuster zouden kunnen inrichten, wat we toch niet zo gemakkelijk aansnijden. En dat is: de dood.

Wat is dat toch? “De dood” klinkt meteen heel zwaar, voelt heel zwaar. Verzwaart ook vaak direct de sfeer als het ter tafel komt. Het is natuurlijk het ultieme einde, en dus misschien deprimerend. Het is ook het ultieme onbekende, en dus misschien beangstigend. Het heeft ook iets unheimisch, want als we het over de dood hebben, zelfs in abstracte zin, dan hebben we het uiteindelijk toch altijd over onze eigen dood. We zullen er niet aan kunnen ontsnappen.

Natuurlijk zijn er ook religies waarin het leven helemaal niet ophoudt bij de dood. Sterker nog, na het leven begint er een leven na de dood, een leven bij God, in verschillende vormen. Voor anderen is de dood slechts een nieuw begin, zoals bijvoorbeeld bij de Boeddhisten. Voor hen volgt er op de dood een wedergeboorte, waarna er weer een dood volgt tot men uiteindelijk, hopelijk, verlichting bereikt.

De dood is dan misschien vooral in onze westerse seculiere wereld een beangstigend idee. Het hele fysieke ervan maakt dat mensen er de kriebels van krijgen. In onze moderne maatschappij wordt toch een groot deel van onze kern, van onze identiteit, ons ware zelf, tot ons lichaam verhouden en daar gevonden. We zijn heel vaak ons lijf, waar dat ook voor staat; je nationaliteit, je huidskleur, je gender, je lengte, je omvang enzovoorts. En dat lichaam stopt met bestaan. Stop jij dan ook?

Het spreken over de dood is een beetje zoals een pensioen bespreken met zzp-ers

Voor iedereen die geen duidelijke religie aanhangt, voor alle atheïsten of zelfs ietsisten, is dit daarom vaak een donker en onzeker thema waar een zeker taboe op rust. Het spreken over de dood is wat dat betreft een beetje zoals een pensioen bespreken met zzp-ers. Je doet het liever niet en vertelt jezelf en anderen dat je dat topic opzij zet voor later, als je ouder bent en wijzer en je de tijd hebt om je daar zorgen over te maken. Je steekt met andere woorden je kop in het zand. En dat is jammer. Zeker als je graag een bewust leven leidt. Want er is een hoop te kiezen als het gaat om hoe je dood wil zijn. Keuzes die hele concrete invloed op je footprint hebben, bijvoorbeeld. Wel goed dus, om het tijdens het leven al over de dood te hebben.

Natuurlijk

Er zijn heel veel duurzame opties als je begraven wil worden. Het klinkt misschien vreemd, maar een kist van hout doet er eindeloos over om afgebroken te worden en vervuilt bovendien de grond. Ze zijn vaak met chemicaliën bewerkt, beslagen met metaal en bekleed met synthetische stoffen. In plaats daarvan zou je ervoor kunnen kiezen slechts begraven te worden in een lijkwade van natuurlijke stoffen, of in een kist van riet, bananen blad of zelfs van karton. Deze kunnen in natuurbegraafplaatsen begraven worden. Dit idee van een woodland burial komt over uit Engeland, en voldoet aan de wensen van mensen om ook na hun dood een zo klein mogelijk footprint te hebben. De graven hebben geen grafstenen, maar worden slechts gemerkt door een kei, een houtstronk of een klein beeldje. De natuur kan verder zoveel mogelijk haar gang gaan en natuurbegraafplaatsen liggen voornamelijk rond bosrijke gebieden. Begraafplaats Zorgvlied heeft ook een strook waar je duurzaam gegraven kan worden, ’t Varenveld.

Circle of life

Het idee van een vriendelijk, mooi en duurzaam uitvaartalternatief sprak ook de Italiaanse vormgevers Anna Citelli en Raoul Bretzel aan. Zij ontwierpen daarom de nu druk besproken Capsula Mundi. Dit is een soort groot ei van biologisch afbreekbaar plastic waar een boom naar keus boven groeit. Na je dood word je in foetushouding in het ei gestopt dat ‘geplant’ wordt. Het boompje dat erboven groeit markeert het ei, en dus het graf. Het project omarmt het idee van the circle of life, symbolische onderstreept door de foetushouding en het ei, dat wel iets wegheeft van een baarmoeder, en levert de duurzame bijkomstigheid van beschermde bosgebieden op. De omhulsels waar de bomen boven groeien zijn namelijk graven en het bos vormt daardoor een beschermd terrein. De bomen zijn ongemerkt maar worden wel voorzien van unieke chips met GPS waardoor nabestaanden de boom van de overledenen altijd terugvinden.

De rest

Vind je dit allemaal toch te unheimisch, maar wil je wel op kleinere voet een bewustere uitvaart, dan kan je denken aan alles wat er verder nog bij komt kijken. Je zou lokaal en seizoensgebonden bloemen kunnen kiezen, misschien een rouwkaart van gerecycled papier met zaadjes die je kan planten en wellicht dat Tesla ooit een lijkwagen wil ontwikkelen. Dan ga je niet alleen een beetje duurzamer, maar ook in stijl.

Je vindt hier meer informatie over een duurzame of groene uitvaart.

Meer van dit soort artikelen op je wall?
Like Bedrock!

Meer Bedrock

Helpt jouw duurzame levensstijl mee het klimaat te redden, of hou je jezelf voor de gek?

fair fashion

Gespot door de redactie: fair fashion en een festival over aardgasvrij wonen

stil voor iedereen

Op 4 mei zijn we stil voor iedereen

winkelcentrum

Een winkelcentrum vol met gerepareerde spullen: je vindt het in Zweden

ecohuizen

Dit zijn de mooiste ecohuizen om bij weg te dromen

leven voorbij

Het leven voorbij (als de wil om te leven er niet meer is)

festivals kleuren groen

De festivals kleuren groen: de trend van duurzaamheid en bewustwording